zaterdag 28 juni 2014

Feestelijk eten

Onze vriendin W. viert haar verjaardag met een kookfeestje.
Als we dan toch naar Amsterdam gaan, kunnen we eerst wel even bij mijn broer en zijn gezin langs. Zondag tegen twaalven doen we zijn hekje open, duwen wat honden opzij, lopen langs het huis naar achteren en ruiken rook. Mijn schoonzus kijkt op van de vlammetjes waar ze in pookt en roept dat we de nieuwe barbecue gaan proberen.

Als het vuur goed brandt, draagt ze allerlei lekkere dingen aan. Er gaan hamburgers, worstjes en kipvleugels op de barbecue en op tafel staan schaaltjes met fruit, komkommer en allerlei hapjes. We houden maat vanwege het kookfeestje, maar dat valt niet mee met al die lekkere dingetjes.
Het geeft niet dat er wat overblijft. Dat gaat naar de dieren. We lopen tussen kippen en kuikentjes door, klimmen over een hekje en komen op een lang stuk weidegrond. Er staan een paar kleine paarden en een veulentje. “Ruuudy!!” roept m’n schoonzus, “Bibbel!!” en twee zwarte varkens komen ons enthousiast tegemoet. De overgebleven stukken brood worden eerlijk verdeeld over paarden en varkens. De restjes komkommer en fruit gaan naar de kippen. We blijven nog even aaien en dan moeten we verder naar het volgende eetfeestje.

Dat begint gelukkig met een stevige wandeling rondom de Sloterplas. Na die kilometers kunnen we wel weer een maaltijd aan. Vooral als we die eerst nog zelf moeten koken.

De kok vertelt dat hij nog nooit eerder met een groep een vegetarische drie-gangen-maaltijd heeft gekookt. Maar W. wilde dat toch graag, want er zijn onder haar gasten verschillende vegetariërs. Ze had dus zelf wat recepten aangeleverd. Ze mag ook zelf het gezelschap verdelen in drie groepen van zeven. De kok deelt recepten uit en vertelt wat waar te vinden is. Dan mogen we het verder zelf gaan doen.

Mijn groep krijgt twee voorgerechten toegewezen en ik voeg me bij de subgroep ‘auberginerolletjes’. We zien dat het recept niet aan het aantal personen is aangepast en beginnen met rekenen. Dan verdelen we de taken. Twee mensen gaan aubergines in plakken snijden en grillen. Ik snij uien en meng die samen met groene kruiden door brokjes geitenkaas. Omdat er geen materieel is om echt te grillen, gaan de aubergineplakken  gewoon in de oven. Het ziet er lang zo mooi niet uit als op het plaatje. Om alles warm op de 21 borden te krijgen, moeten we met z’n vieren flink doorwerken. Met z’n tweeën maken we rolletjes, wat steeds moeilijker wordt als de mooiste plakken aubergine op zijn en de halve, gescheurde of te kleine exemplaren overblijven. De andere twee dragen borden af en aan, waar ze onze rolletjes op draperen met wat rucola. Het ziet er toch nog beter uit dan we hadden gedacht en het smaakt prima, net als alle andere gerechten. 


Onze groep van 21 doet alles zelf. Koken, opdienen, opeten. De volgende gang wordt gewoon op de borden van het voorgerecht geschept. Wie wijn wil, haalt een fles uit de keuken, waar tijdens het koken een voorraadje was klaargezet. Het officiële personeel heeft het druk met andere gasten.

Als we ook de laatste gang, warme tarte tatin, achter de kiezen hebben, stappen we al snel op, want de meeste mensen moeten nog een flink stuk rijden. Wij ook. Onderweg vertellen we elkaar hoe lekker het was en dat je dit ook makkelijk zelf kunt organiseren als je genoeg ruimte hebt en als niet alle gerechten gekookt of gebakken hoeven te worden. Een inspirerend smulfeestje dus. We waren er de hele weg letterlijk en figuurlijk vol van.




Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Nat

De eerste keer vond ik het nogal griezelig. Het gebeurde ’s morgens, op weg naar m’n werk. Ik naderde een rood verkeerslicht, remde af en ze...