dinsdag 16 juni 2015

Fukuoka, Maizuru park en Fukuoka tower

 
Onze derde dag in Japan. Vandaag moeten we naar Hakata Station om treintickets te regelen voor de supersnelle trein, de Shinkansen. We hebben ze online besteld, maar moeten ze hier ophalen. Morgen vroeg hebben we ze nodig om naar Tokyo te gaan.

panoramafoto uitzicht vanaf de ruïne

Met de Japan Railpass op zak gaan we op weg naar het Maizuru Park, waar de ruine is van Kasteel Fukuoka. De mooiste tijd om dit park te bezoeken is in maart/april, als de kersenbloesem bloeit. Die hebben we gemist, maar we genieten wel van het uitzicht dat je vanaf het hoogste punt van de ruïne hebt over de hele stad. Als lunch eet ik op een bankje een onigiri, een driehoekig pakketje van rijst met binnenin garnalen en er omheen een norivel. Lekker. Dorst hoeven we nooit te hebben, want overal staan drankenautomaten. Zelfs op plekken die behoorlijk verlaten lijken, zoals een lege parkeerplaats of een zanderige uithoek van een park.


 
Als we weer beneden zijn, komen we langs een veld met blauwe en witte lissen. Die schijnen hier nogal bijzonder te zijn. Een paar Japanse dames hebben zich hier geïnstalleerd om de bloemen te schilderen. Wij hebben zulke lissen bij de vijver in onze eigen tuin staan en H. zoekt op zijn mobieltje naar een fotootje ervan. Die gaat hij aan de vrouwen laten zien. Ze zijn enthousiast en H. laat ze meteen maar een paar andere foto’s zien van onze tuin en ons huis. Ze vinden het allemaal ‘beautiful’. Vijf minuten later lopen we verder en nemen ze hartelijk afscheid.

Ons volgende doel is Fukuoka Tower. We zien de toren boven alles uitsteken en het lijkt niet al te
ver lopen. Dat valt natuurlijk tegen en in de vochtige warmte worden mijn benen steeds zwaarder. Ik ben blij als we er zijn. Het is een toeristische plek. Voor 800 yen mogen we met de lift naar het observatieplatform op 123 meter hoogte.
 We zijn hier vlak bij de kust en beneden zien we een zandstrand dat ondanks het mooie weer niet erg druk is. Voor Japanse begrippen is het nog erg vroeg in het jaar om naar het strand te gaan. De meeste vrouwen hier willen trouwens absoluut niet bruin worden. Bij zonnig weer zie je ze met parasols lopen en met armbeschermers. Op regenachtige dagen daarentegen komen er veel blote benen en armen tevoorschijn.

We blijven een tijd van bovenaf naar de stad kijken. Aan de ene kant de kust van het eiland Kyushu waar we zijn, aan de andere kant de parkeerterreinen met speelgoedautootjes, de daken van hoge gebouwen, de bergen in de verte. Ten slotte dalen we weer af en gaan met de bus terug naar ons hotel. Daar lukt het ons om de vrouw bij de receptie duidelijk te maken dat we de nacht van morgen op overmorgen in Tokyo verblijven, maar dat we daarna weer terugkomen en dat we ons verblijf van twee weken gewoon betalen.
 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Nat

De eerste keer vond ik het nogal griezelig. Het gebeurde ’s morgens, op weg naar m’n werk. Ik naderde een rood verkeerslicht, remde af en ze...