woensdag 8 februari 2017

Uitwaaien

 

Op vrijdagmiddag om vier uur zetten we onze spullen in de auto en vertrekken naar Texel voor een familieweekend met z’n achten. Wij vieren en het gezin van mijn broer. Onderweg pikken we in Haarlem dochter E. op, met wie we afgesproken hebben bij de Ikea. Heel praktisch, want het is vlak bij haar werk, niet ver van onze route naar Den Helder en we kunnen er ook nog even een Ikea-hotdog eten.
 
De boot van halfacht gaan we makkelijk halen en dat laat ik mijn schoonzusje weten via whatsapp. Zij zijn al bijna bij de boot aangekomen.
“Er is één slaapkamer met TV”, app ik. “Ben benieuwd of die straks al bezet is”. 
Prompt komt er een bericht terug dat we te laat zijn. De meiden hebben die kamer.
Als we op het eiland aankomen, is het al donker. Erg donker trouwens, want er is nauwelijks verlichting langs de wegen. We dwalen een tijdje rond op het vakantiepark en vinden dan huisje 221. Daar worden we ontvangen door onze familie, een enthousiaste Amerikaanse bully en drie chihuahua’s. Mijn nichtje neemt E. mee naar boven, waar ze voor hen tweeën een riante slaapkamer heeft ingepikt met wastafel en tv. De kleinere slaapkamer boven is voor de twee neven. Dan krijgen wij onze kamer aangewezen en als E. het piepkleine kamertje ziet met alleen twee bedden en een smalle kledingkast, krijgt ze de slappe lach. De anderen lachen vrolijk mee.
Gelukkig is het huisje “voor maximaal zes volwassenen en twee kinderen” groot genoeg, al zijn onze eigen kinderen volwassen en is mijn nichtje de langste van het hele gezelschap. Onze minikamer heeft twee prima bedden en meer hebben we niet nodig om te slapen
.
Mijn broer heeft de open haard al aangemaakt en bij de knusse vlammen maken we met cola, bier. Wijn en chips binnen handbereik plannen voor het weekend. Terwijl hond Charley naast H. op de bank springt en hem helemaal probeert af te likken en de kleine hondjes allemaal een plekje op schoot vinden, ontstaat er een programma.

Wandelen door de duinen, naar het juttersmuseum, uit eten, bowlen, naar de vuurtoren, zwemmen, lekker in bad liggen, lezen, armbandjes knopen van paracords. We doen het allemaal. Het weer is prima voor een duinwandeling, waarna het weer lekker opwarmen is bij de haard. Wie geen zin heeft, doet niet mee en zo heeft iedereen een ontspannen weekendje dat ook zó weer voorbij is.
Heerlijk uitgewaaid. Dat moeten we vaker doen.

1 opmerking:

Nat

De eerste keer vond ik het nogal griezelig. Het gebeurde ’s morgens, op weg naar m’n werk. Ik naderde een rood verkeerslicht, remde af en ze...