vrijdag 22 september 2017

Nomadenstam in het Amstelgebouw

“Ik heb een afspraak met Eduard Schaepman”, zeg ik tegen de dame aan de balie.
“Ik ben iets te vroeg.”
Ze wijst dat ik verderop aan de bar kan wachten.
“Met een lekker glas fruitwater of muntwater.”
Ik heb hem al zien zitten, de CEO van het grote bedrijf Tribes. Druk in gesprek aan een ronde tafel binnen een rek van houten palen. Behalve dat ik zijn foto heb opgezocht op Linkedin, is hij niet te missen in zijn karakteristieke ruitjespak.

Aan de bar staan hoge krukken die ongemakkelijk zitten. Ik tap een glaasje muntwater en kijk rond. De open ruimte lijkt op een café en er zit hier en daar iemand met een laptop te werken. Achter de bar hangt een groot scherm waar beelden getoond worden van zwarte mensen in kleurige kleding. Schotellippen, uitgerekte oorlellen, veel bloemen. Dit kantoor is geïnspireerd op de Suri, een nomadenstam uit Ethiopië. Daarom zit er veel paars in de inrichting, hoor ik later. En ook dat de houten palen om de ronde tafel staan voor de stokken van het stokvechten, een ritueel van de stam.

Na een kwartiertje komt de man in het ruitjespak naar me toe, schudt mijn hand en loopt voor me uit naar de ronde tafel, waaraan nog twee mensen met een laptop zitten.
“Het gaat om een audio-opname”, vertel ik hem, “daar is deze ruimte met achtergrondmuziek niet zo geschikt voor…”
Meteen staat hij weer op.
“Dan gaan we naar één van de kantoren.”

Belangstellend luistert hij naar mijn uitleg over het luistertijdschrift waar ik voor kom. Een audio-interview is nieuw voor hem. Hij had gedacht het gesprek aan de hand van een videopresentatie te doen, maar zonder beeld is dat vooral storend. Ik ga dus gewoon vragen stellen.
En Eduard Schaepman geeft antwoord. Met veel enthousiasme vertelt hij over het concept om moderne kantoorgebruikers te zien als een soort nomaden. Ze kunnen eigenlijk overal werken als er maar internet is. Hij biedt inspirerende ruimtes op inmiddels 20 locaties, die allemaal gebaseerd zijn op een van de 34 vrije nomadenstammen die de wereld nog heeft.

Behalve in het verhaal erachter, ben ik vooral geïnteresseerd in hoe alles eruitziet. We maken een rondje door het gebouw, dat wil zeggen een déél van het gebouw, want Tribes heeft maar liefst vijf verdiepingen in gebruik. Beginnend bij de buitendeur beschrijft Eduard alle ruimtes waar we door lopen. Beschrijven doet hij net zo enthousiast als vertellen over de opzet van zijn bedrijf. Als we terug zijn in het kantoor waar we het gesprek hadden, vraagt hij of het zo goed was.
Zeker. Ik heb genoeg materiaal voor een leuke reportage.
Tevreden loop ik naar buiten de najaarszon in.
Leuk werk is dit.



2 opmerkingen:

Nat

De eerste keer vond ik het nogal griezelig. Het gebeurde ’s morgens, op weg naar m’n werk. Ik naderde een rood verkeerslicht, remde af en ze...