zaterdag 24 maart 2018

Skeelers

Als verjaardagscadeau voor H. had ik bedacht om samen een dagje naar de sauna te gaan. Kort voor zijn verjaardag begon ik op internet rond te struinen op zoek naar entreeprijzen, bonnen of wat de beste manier zou zijn om het cadeau vorm te geven. Het was op diezelfde dag dat de media vol bleken te staan met berichten over camera-opnames uit de kleedkamers van een sauna die terecht waren gekomen op porno-sites. Het bleek de sauna te zijn waar ik heen had gewild. Met de nadruk op HAD, want het leek me ineens niet meer zo’n leuk kado.

Gelukkig bedacht H. meteen een alternatief. Hij wil wel graag nieuwe skeelers. In Heumen is een speciaalzaak waar ze skeelers en schaatsen verkopen. We spraken af dat we daar op een zaterdag heen zouden gaan en dat werd dus vandaag.

Brun schaats- en skeelersport Heumen lijkt vanbuiten niet echt op een winkel, maar binnen lachen de skeelers, schaatsen en accessoires je vanaf alle wanden toe. Een wat oudere heer komt vragen wat hij voor ons kan doen en H. vertelt hem wat hij zoekt. Skeelers met vier wielen en een schoen die genoeg steun voor de enkels geeft. Trefzeker wijst de man een paar modellen aan die voldoen aan zijn voorwaarden. Al gauw zit H. op een bankje te passen.

Ik heb niets met skeeleren en van schaatsen hou ik al helemaal niet, maar zo’n speciaalzaak waar iemand met veel kennis van zaken en enthousiasme over z’n producten vertelt, daar hou ik wél van. De tweede skeeler die H. past, zit goed. Maar het kan nog beter, want deze schoen is thermoplastisch. Dat betekent dat hij zich na verwarming precies aan de vorm van je voet kan aanpassen. Omdat alleen de schoen verwarmd moet worden, is deze skeeler een bouwpakket. Schoen en onderstel met wielen zitten los van elkaar in de doos.

Het cadeautje gaat flink duurder uitpakken dan een dagje sauna, maar H. wordt in deze winkel steeds enthousiaster. Terwijl de man van de winkel de schoenverwarmer (oven?) gaat aanzetten, kijkt hij geïnteresseerd naar de hoek met schaatsen en terwijl de boel opwarmt, krijgt hij uitgebreid uitleg over de nieuwste modellen. Als er andere klanten binnenkomen, lopen we een rondje door de winkel, die niet heel groot is, maar wel een onverwachte museum-hoek heeft met Friese doorlopers en andere ouderwetse schaatsmodellen.

Dan is het tijd om de warme schoenen aan te trekken. Stevig vastmaken, benen in de schaatshouding; terwijl hij zo op het puntje van een bank zit moet H. een minuut of tien wachten tot de schoenen afgekoeld zijn. Intussen krijgen we koffie. Dan wordt het bouwpakket ter plekke in elkaar gezet, terwijl de expert vertelt wat er eventueel nog versteld kan worden, hoe de sluitingen precies werken, wat je kunt doen als door een val een sluiting niet meer opengaat en nog meer handigs. Er blijkt zelfs zoiets te bestaan als een knobbeltang, om de thermoplastiche schoenen aan bijzonder knokige voeten aan te passen.

Tenslotte staat H. op hoge wielen te voelen hoe z’n cadeau in volle glorie aan z’n voeten zit. Terloops krijgt hij nog een lesje handig remmen en stevig stilstaan. Dan gaan de skeelers uit en mag ik het verjaardagscadeau gaan betalen. Nu maar hopen dat het weer een beetje wil meewerken, zodat mijn lief binnenkort lekker op z’n nieuwe skeelers uit z’n dak kan gaan. Hij is er in elk geval duidelijk heel blij mee.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Nat

De eerste keer vond ik het nogal griezelig. Het gebeurde ’s morgens, op weg naar m’n werk. Ik naderde een rood verkeerslicht, remde af en ze...