zondag 13 januari 2019

Smakelijk Lezen.


Op donderdagmorgen ben ik voorlezer. Dan loop ik met mijn leesbril, mijn flesje water en mijn sleutelbos naar beneden waar de studio’s zijn. Aan de sleutelbos hangt een badge die ik nodig heb als ik in studio 9, 10 of 11 ben ingepland; die zijn namelijk in het gebied ‘achter de deur’, waar ook de examens ingelezen worden. Een beveiligd deel van het gebouw, want de examenopgaven zijn strikt geheim. 

Vandaag zie ik op het planbord dat ik in studio 9 zit waar ik om te beginnen 45 minuten ‘Diabc’ ga voorlezen. Het is een tijdschrift voor mensen met diabetes, dat van voor naar achter moet worden ingelezen, compleet met advertenties. Ik hoor mezelf blijmoedig reclame maken voor een zorgverzekeraar en lees verschillende verhalen van mensen die ondanks hun diabetes heel actief in de wereld staan. Leerzaam.

Om tien uur komt iedereen uit z’n hol om een kwartiertje samen koffie te drinken. De meeste lezers eten er een boterham of koek bij, want je zou het misschien niet denken, maar voorlezen is behoorlijk fysiek. Ik krijg er altijd flink honger van, en een rommelende maag is het laatste wat je kunt gebruiken als je voor een microfoon zit die dat soort bijgeluiden genadeloos registreert.

Mijn tweede klus is ‘Delicious’, een kooktijdschrift vol recepten. Maar goed dat ik net iets gegeten heb, want hiervan krijg je spontaan trek. Een deel van het tijdschrift is gisteren al voorgelezen en ik mag verder met power-ontbijtrecepten die vooral uit stevige papvarianten bestaan. Dan komen er aanwijzingen om je eigen, trendy frisdrankvervangers te maken met o.a. kefir en kombucha. Ik wist niet dat er zoveel manieren waren om drankjes met bubbels te maken. Van gefermenteerde vruchtenthee tot komkommer/munt-drank.   
  
Recepten voorlezen is best leuk, maar vrij tijdrovend, omdat elk recept in een apart mapje moet worden ondergebracht. De planners gaan er van uit dat je als lezer in 4 uur ongeveer 135 minuten netto opneemt. De ene keer lukt dat fluitend (bij wijze van spreken dan) en de andere keer is het een race tegen de klok. Vandaag heb ik iets meer nodig dan 4 uur. Maar ik heb dan wel weer geleerd hoe je appelcider moet maken. 

Om kwart voor 1 trek ik de studiodeur achter me dicht en zet ik de kopij van ‘Delicious’ klaar voor de collega die het laatste stukje gaat lezen. Mijn voorleestijd van vandaag zit erop. Later deze week kunnen abonnees met een leesbeperking op mijn aanwijzingen een power-ontbijtje gaan maken. Of alleen maar voor de lol luisteren hoe je zoiets zou kunnen doen, want dat kan natuurlijk ook. Ik hoop dat ik het allemaal smakelijk genoeg  heb voorgelezen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Nat

De eerste keer vond ik het nogal griezelig. Het gebeurde ’s morgens, op weg naar m’n werk. Ik naderde een rood verkeerslicht, remde af en ze...