dinsdag 14 september 2021

Watjes

(Zaterdag 11 september)
De hele ronde van Nederland is 1380 kilometer. Als we gemiddeld 80 km. per dag fietsen, moet dat te doen zijn in drie weken. Maar misschien hebben we halverwege geen zin meer, bijvoorbeeld als het weer een stuk slechter wordt. We zien wel, we hoeven niks, we hebben vakantie.

Na vier dagen fietsen zijn we in Ulvenhout aangekomen. Het is voor het eerst dat we verblijven op een ‘vrienden-op-de-fiets’-logeeradres. Deze zomer ben ik daar lid van geworden en dat betekent dat je voor 22,50 p.p. een nacht kunt verblijven bij fiets-vriendelijke particulieren. Heel fijn, want in de buurt van Ulvenhout waren alleen nog een paar peperdure luxe hotelkamers vrij. Maar bij Mevrouw V. kunnen we zonder meer terecht. Vanaf vijf uur ’s middags.

Om kwart voor vier rijden we in een miezerbuitje Ulvenhout in. We vinden een overdekt terras waar we koffie drinken, het adres opzoeken en alvast onze route voor morgen bekijken. Om vijf voor vijf stappen we op de fiets en na een minuut begint het weer te regenen, zodat we tóch nat bij mevrouw V. aanbellen. Het is een oudere dame.

‘Kom maar snel binnen,’ zegt ze terwijl ze een brandschone garage opent, waar we beschroomd onze modderige fietsen naar binnen rijden. We krijgen een handdoekje om de fietstassen af te drogen en worden vriendelijk verzocht onze schoenen onder de trap neer te zetten. Ze wijst ons boven de kamer waar we mogen verblijven. Met een eigen badkamer. Ik laat mijn lidmaatschapsbewijs zien en dan vraagt mevrouw V. hoe laat we willen ontbijten.
‘Acht uur?’ stelt ze voor.
‘Eh…’ zeggen we, ‘mag half negen ook?’
Een korte aarzeling, dan: ‘Nou vooruit, omdat het morgen zondag is.’
Als ik later in de smetteloze badkamer mijn haren was, probeer ik zorgvuldig om geen haartje te laten liggen.

Aan de muur in onze kamer hangt een krantenknipsel: ‘Ulvenhouts echtpaar fietst tussen de beren in de Rocky Mountains.’ Het gaat over onze gastfamilie.
Ik lees het artikel door waarin het fietsende echtpaar vertelt hoe ze iedere ochtend om half negen op de fiets zaten. 4000 kilometer, met forse hoogteverschillen. Ja, nu begrijpen we het. Mevrouw V. zal ons wel watjes vinden met ons ontbijt om half 9. Maar voor ons is het vroeg genoeg. En al kan het altijd verder, sportiever en spartaanser, wij zijn zelf tot nu toe heel tevreden over deze actieve fietsvakantie.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Nat

De eerste keer vond ik het nogal griezelig. Het gebeurde ’s morgens, op weg naar m’n werk. Ik naderde een rood verkeerslicht, remde af en ze...