“Komen jullie me op 19 april aanmoedigen?” Vroeg dochter E. ruim een maand geleden. Toen we daar nog even over wilden nadenken, zei ze dat we niet te lang moesten wachten, anders konden we geen kaartjes meer krijgen.
“Okee, bestel maar kaartjes dan.”
Hyrox is hot in de fitnesswereld en onze dochter pikt de hypes in die wereld enthousiast op. Je kunt je door slechtere dingen laten meeslepen. Samen met haar vriendin S. is ze de uitdaging aangegaan om vandaag in ongeveer 95 minuten het hyrox parcours af te leggen. Ze hebben er stevig voor getraind.
“Hyrox staat voor 'Hybrid Rockstar' en is een fitnesswedstrijd met een vast format. Je rent een kilometer, stopt voor een krachtoefening, rent weer een kilometer en doet daarna een andere oefening. Dit patroon herhaal je acht keer, waardoor je uiteindelijk 8 kilometer hebt gerend en 8 verschillende krachtoefeningen hebt gedaan.” (bron www.vitakruid.nl)
E. had me een plattegrond ge-appt zodat ik een idee heb van wat waar is, maar dat betekent nog niet dat we meteen snappen waar we als publiek heen moeten. Een extra uitdaging is het vinden van de rest van de fanclub: de ouders en broer van S. en nog wat vriendinnen/collega’s.
Ik app met een vriendin van E. maar de eerste twee krachtoefeningen gaan voorbij zonder dat we elkaar vinden. Als we bij het derde vak staan, tikt iemand op mijn schouder: “You’re E’s mom aren’t you? I’m her colleague.” Ze wijst me waar de ouders van S. staan. Ha, gevonden!
De moeder van S. zit in een rolstoel, maar dat weerhoudt haar er niet van zich in deze drukte te storten om onze dochters aan te moedigen. Mensen gaan vriendelijk voor haar opzij en we staan nu met een hele groep de meiden toe te zwaaien en te roepen. Met enige trots zien we E. en S. onder andere 105 kilo slepen, met 2 x 16 kilo een eind lopen, een vreselijke afstand afleggen met burpies en ook zo’n stuk met lunges (met 10 kilo op de schouders).
Ze doen het goed. In 94 komma iets ronden ze de oefeningen af: heel dicht bij de ingeschatte tijd. Met de hele groep aanmoedigers en de sportievelingen zelf gaan we na afloop nog even iets drinken. Er worden foto’s en filmpjes uitgewisseld en op een app wordt informatie bekeken over tijden en over hoe hoog de hartslag was bij welke oefening.
Dan neemt iedereen afscheid van elkaar met een vrolijk: “Tot de volgende keer.” De sporters vonden het leuk en E. laat me weten dat ze zich door al het trainen hartstikke goed voelt. Dus die volgende keer komt er vast wel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten