Toen we in de namiddag allebei thuis waren, haalden we uit de kleine doos de bestelde waterpomp en uit de grote doos twee slangen. H. had de pomp gekocht voor de vereniging (Vrijwillig Landschapsbeheer), maar we zouden hem hier thuis uitproberen.
Een dag later bekijken we zorgvuldig de handleiding, zetten het filter aan de pomp, doen er twee volle accu’s in en bevestigen de twee slangen (een om aan te zuigen en één om water te geven) en dan gaan we met het hele spul de achtertuin in, die grenst aan een sloot.
We zetten de pomp op een laag muurtje, hangen de zuigslang in het water en dan, het moment van de waarheid, zetten we het apparaat aan. Aan de andere kant van het water kijkt onze achterbuurvrouw belangstellend toe. Volgens de aanwijzingen kan het tot zo’n vijf minuten duren voordat er water uit de slang komt. We wachten de volle vijf minuten, maar er gebeurt niets.
Weer een dag later. H. heeft gebeld met de fabrikant en wat nergens in de aanwijzingen stond, weten we nu: de aanzuigslang moet helemaal gevuld zijn met water voordat je de pomp aanzet. Tweede sessie. Maar ook nu blijft de verwachte straal sproeiwater uit. De achterbuurvrouw zegt dat ze nog even wacht voordat ze ook zo’n handig pompje gaat kopen.
H. probeert nu iets anders. Hij haalt het filter weg en sluit de aanzuigslang direct op de pomp aan. En kijk, dát helpt! We horen meteen dat er nu wél iets gebeurt en na een halve minuut komt er een forse straal water uit de slang. Hoera! Alleen zou dat filter er natuurlijk wel tussen moeten als we water uit (soms vieze) slootjes willen pompen.
Intussen is het zondag. Morgen gaat H. opnieuw bellen en we vermoeden nu dat er iets mankeert aan het filter. Sinds een uurtje valt er een lichte, gestadige lenteregen. De tuin is er blij mee. Hopelijk blijft het nog een tijdje doorgaan met regenen, want we hebben een bijzonder droog voorjaar. In elk geval hebben we nu alvast een pomp voor de volgende droge periode. Nu moet alleen dat filter het nog gaan doen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten