donderdag 31 juli 2014

Ontbijtje bij de HEMA

Bij de HEMA kun je voor 1 euro een compleet ontbijt krijgen. Mijn studerende zoon maakt daar in zijn woonplaats regelmatig gebruik van. Behalve dat het ontbijtje voor een student een erg prettige prijs heeft, is het voordeel ook dat hij dan meteen vroeg op is. Het aanbod geldt namelijk maar tot 10 uur.
Nu hij in de vakantieperiode weer bij ons woont, overweegt hij om met enige regelmaat naar Nijmegen te fietsen voor zo’n HEMA ontbijt. Om zijn dagritme een beetje op de rails te houden. Tot nu toe komt het er niet echt van.

“Vind je het leuk om een keer samen te gaan ontbijten in de stad?” vraagt hij mij. Ik heb nog vakantie, dus het kan gewoon op een doordeweekse dag. Ja! Ik vind het leuk. Moeder-en-dochter momenten samen met zijn zus zijn er altijd genoeg, maar iets samen met mijn zoon doen, gebeurt minder vaak. Heeft iets te maken met het vrouwen-onder-elkaar gevoel, maar nog meer met karakters denk ik. Zoonlief is nogal op zichzelf. Dus over het voorstel om samen naar de stad te gaan, ben ik meteen enthousiast.

Op donderdagmorgen staan we op tijd op en om even over negenen zitten we op de fiets. Acht kilometer op een nuchtere maag naar de binnenstad. Voor de HEMA zetten we de fietsen op slot en we nemen de roltrap naar de bovenste verdieping. Het restaurant is nieuw, ik ben er nog niet eerder geweest. Ik sta nog rond te kijken als hij al heeft uitgevonden waar we moeten zijn en hoe het werkt. We lopen langs een klein buffetje waar we een stokbroodje met omelet en een croissantje kunnen pakken. Verder is koffie of thee inbegrepen en een plastic bakje met jam p.p. Als extra uitspatting doen we allebei twee plakjes uitgebakken spek op ons broodje ei. Daar betaal je 25 cent extra voor.


“Gaan jullie maar lekker samen met de zwervers ontbijten”, zei m’n dochter toen ze van ons voornemen hoorde. Ik zie inderdaad een paar zwervers in het restaurant. Maar er zitten ook allerlei andere mensen. Twee jongens in keurige overhemden, een jong gezin, een aantal studenten (denk ik), een groepje vrouwen van middelbare leeftijd en een paar losse mannen.

Het is een goed ontbijt voor 1 euro 25. We eten alles op en nemen dan achter een moeder met dochter de roltrap naar beneden. “Die tompouces kijken me aan!” roept het dochtertje als we langs een grote foto van een paar van die romige roze-glazuur dingen komen. Ik heb net gezien dat zij ook het HEMA ontbijt namen. Het is dus niet voor iedereen genoeg. Voor ons wel. We knopen er een uurtje functioneel winkelen aan vast en dan fietsen we weer naar huis. Leuk, zo’n buitenshuis ontbijtje samen. En voor de prijs hoef je het niet te laten.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Nat

De eerste keer vond ik het nogal griezelig. Het gebeurde ’s morgens, op weg naar m’n werk. Ik naderde een rood verkeerslicht, remde af en ze...