vrijdag 18 december 2015

Niet perfect is het nieuwe perfect


Vanaf het moment dat mijn nichtje geboren werd, hield haar moeder niet op met foto’s van haar te maken. Het was een schattige baby met kuiltjes in haar wangen en oortjes die haaks op haar koppie stonden. Op elke foto die mama van haar nam, straalde ze.
Babyfoto’s, peuterfoto’s, kleuterfoto’s, nichtje werd steeds groter. Samen met haar jongere broertje bleef ze een geliefd onderwerp van mams om te fotograferen. We wonen niet bij elkaar om de hoek en zien elkaar een paar keer per jaar, maar ik hoef maar op de facebookpagina van mijn schoonzus te kijken: daar zie je de kinderen groeien.

Intussen is mijn nichtje vijftien en ze is nog steeds even fotogeniek. Ze wordt steeds mooier.
Van de afstaande oren lijkt ze geen last te hebben. Op veel foto’s strijkt ze haar lange haren er onbekommerd achter. Daarom was ik verrast toen mijn broer me kort geleden vertelde dat zijn dochter geopereerd zou worden aan haar flaporen. Niet dat ze er nou grote psychische problemen mee had, maar na haar zestiende zou zo’n operatie niet meer vergoed worden. “Want als ze er tot aan haar zestiende geen last van heeft, krijgt ze dat volgens de verzekering later dus ook nooit meer”, zei hij opgewekt. Nou waren haar ouders daar niet zo heel zeker van en samen met het meisje zelf werd besloten dat ze dan toch maar voor haar zestiende onder het mes zou gaan.
Deze week gebeurt het, en na de operatie moet ze een tijdje met een tulband om haar hoofd lopen (“met suiker”, riep iemand op de achtergrond toen mijn broer me telefonisch op de hoogte hield). Dus als we haar weer zien, zal m’n nichtje geen grappige flaporen meer hebben.

foto van meisje met flaporen uit het project 'De 8ste schoonheid'
foto: Caitlin Sas
Daarmee is haar kans verkeken om ooit in het fotoboek “De 8ste schoonheid” terecht te komen. Fotografe Caitlin Sas fotografeert voor dat project kinderen met flaporen. Caitlin wil met haar foto’s positieve aandacht krijgen voor aandoeningen of eigenschappen die vaak als negatief gezien worden. Eerder maakte ze een fotoboek over mensen met albinisme.

Mensen die niet helemaal aan het schoonheidsideaal voldoen worden trouwens ook in de modellenwereld steeds meer gevraagd.
Gespot op de catwalk: albinomodellen, model met spierziekte (in een rolstoel), maatje-(veel)meer modellen, androgyne modellen, modellen met het syndroom van down en zeker ook: modellen met flaporen. Want in de modewereld geldt dit jaar: ‘Niet perfect is het nieuwe perfect en uitstekende oren zijn het nieuwe spleetje tussen de tanden’.

Maar in het gewone leven is het wel zo prettig om géén opvallend schoonheidsfoutje te hebben. En flaporen of niet, mijn nichtje is ook nog eens een schatje. Dat verandert vast niet door deze operatie.

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Nat

De eerste keer vond ik het nogal griezelig. Het gebeurde ’s morgens, op weg naar m’n werk. Ik naderde een rood verkeerslicht, remde af en ze...