zondag 10 april 2016

Tuin make-over


De picknicktafel is afgeprijsd naar 100 euro en ziet er voor die prijs heel degelijk uit. Samen met mijn dochter E. ga ik op het bankje zitten en we concluderen dat dit hem gaat worden. Het houten gevaarte wordt verkocht als bouwpakket en een medewerkster loopt met ons mee om het goede pakket op te zoeken. Achter een deur waar ‘verboden toegang’ op staat lopen we tussen stapels en stapels nog in elkaar te zetten tuinmeubelen.

Het pakket is te groot om met de gewone winkelwagen te vervoeren en we gaan terug naar de ingang om een andere wagen te halen. Ook zonder begeleidende verkoopster kunnen we de verboden deur gewoon openen en het lukt ons om met z’n tweeën de zware picknicktafel op de kar te hijsen. Maar om het ding achterin de auto te krijgen valt nog niet mee. Terwijl we staan te hannesen zien we uit onze ooghoeken twee mannen aan komen lopen. We zetten een tandje bij qua hulpeloze uitstraling en krijgen spontaan hulp aangeboden. Vijf minuten later bedanken we onze redders hartelijk en rijden voorzichtig de parkeerplaats af naar het Amsterdamse benedenhuis van E.


De missie van vandaag is om haar tuin om te toveren van een dumpplaats voor oude troep van drie generaties bewoners tot een plek waar je op een zonnige dag lekker buiten kunt zitten.
Voor het uitladen hebben we gelukkig hulp van H. Terwijl wij op pad waren, was hij al druk bezig met de hogedrukspuit. De vierkante steentjes waar de tuin mee bestraat is, waren hier en daar verdwenen onder een laag mos. Het ziet er nu al beter uit dan toen we vanmorgen aankwamen.
Mijn belangrijkste taak wordt het leeghalen en schoonmaken van twee kasten. Er staan een hoop spullen voor, waarvan een deel weggegooid kan worden. Eén van de kasten is volgestouwd met rollen tapijt en tapijttegels van de bewoner vóór de vorige bewoners. Spinnenwebben en stof komen mee als ik de boel leeghaal en het is een behoorlijk vies klusje. Maar om zo’n smerig hol weer helemaal schoon en bruikbaar te maken is wel heel dankbaar werk.


Met z’n drieën zijn we de hele middag hard aan het werk. Langzamerhand zien we de verandering tot stand komen. De huisgenote van E. moet vandaag tot vijf uur werken en als ze thuiskomt, hopen we op het maximale verrassingseffect. Ze stelt ons niet teleur. Verbaasd en blij bewondert ze de nieuwe tuin, waar de picknicktafel nog nat van de whitewash beits staat te stralen. De geplande vierkantemetertuin met kruiden is er nog niet en er moeten ook nog potten met planten komen, maar vergeleken met vanmorgen, is het een paradijsje.
Nu maar hopen dat de bovenburen even van hun balkonnetjes naar beneden kijken en dan besluiten dat je in zo’n tuin niet meer zomaar je sigarettenpeuken kunt dumpen.














1 opmerking:

Nat

De eerste keer vond ik het nogal griezelig. Het gebeurde ’s morgens, op weg naar m’n werk. Ik naderde een rood verkeerslicht, remde af en ze...