zaterdag 21 januari 2017

Koekjespotten


 Vorige week had ik een noodreportage nodig voor het audiotijdschrift dat ik maak. Het thema was “eten” en ik bedacht dat ik een geluidsreportage over een koekjespot kon maken.

Een koekjespot is een glazen pot, waarin ingrediënten zitten om een bakblik vol koekjes te bakken. Het is een leuk kadootje en de ontvanger hoeft alleen een ei en wat boter toe te voegen en kan verder de pot leegstorten en gaan kneden.

Ik vulde de pot terwijl ik in een microfoontje vertelde wat ik deed. Een dag later gaf ik de koekjesingrediënten aan het zoontje van mijn collega. Hij vindt koken en bakken leuk en wilde wel meewerken. B. zette z’n koksmuts op en maakte volgens het bijgevoegde recept koekjes. Ik liep met m’n opname-apparaatje met hem mee en vroeg hem steeds hardop te zeggen wat hij aan het doen was. Het leverde zowel een geluidsreportage als een schaal koekjes op en ook nog eens een therapeutische sessie voor de collega/moeder. Zij is een beetje overbezorgd als het gaat om ovens en gasfornuizen en zag met angst en beven toe hoe B. helemaal zelf het bakblik uit de oven haalde. Niemand raakte gewond.

Na het vullen van de pot voor de reportage had ik in één moeite door een tweede pot gemaakt om thuis ook koekjes te bakken. Dat deed ik de volgende dag samen met mijn zoon. Gezellig, leuk en lekker. Ik besloot dat ik vaker wilde gaan bakken; het is eigenlijk supersimpel en terwijl je in de winkel struikelt over de ‘ambachtelijke’ producten, missen die toch allemaal de geur en de voldoening die eigen baksels verspreiden.

Vandaag gaan we naar de verjaardag van mijn zwager en behalve een lekkere fles wijn krijgt ie van ons: een koekjespot. Vooral omdat ik het zelf zo leuk vind om ze laagje voor laagje te vullen. Natuurlijk heb ik er meteen een extra gemaakt die ik heel genereus aan zoonlief heb gegeven. En nu is er een idee geboren voor een Peruaanse koekjespot. We hebben uit Peru namelijk verschillende vruchtenpoeders meegenomen die je onder andere in gebak kunt verwerken.

Het volgende project wordt dus de Lucuma-koekjespot. Kom ik binnenkort op je verjaardag? Dan weet je wat je kunt verwachten.





1 opmerking:

  1. Oef Hilly, wat jammer, ik ben net jarig geweest.. die koekjespot mmm. Je keuken geurt heerlijk..! Dit alles doet me denken aan oma die altijd maar weer met een zelfgebakken taart bij haar kleinkinderen kwam, fantastisch hé? Bak ze!

    BeantwoordenVerwijderen

Nat

De eerste keer vond ik het nogal griezelig. Het gebeurde ’s morgens, op weg naar m’n werk. Ik naderde een rood verkeerslicht, remde af en ze...