dinsdag 24 augustus 2021

Rupsen

Mijn schoonzus T. is gek op dieren. Mijn broer, haar man, ook, maar daar gaat het nu even niet over. T. fokt, verzorgt en voedt elk dier dat zich bij haar aandient. Van honden en katten tot reptielen, kikkers en enorme spinnen. Toen we afgelopen weekend op bezoek waren, liet ze ons haar collectie spinnen zien. Grote, harige achtpoters, elk in een klein, eigen territorium (doosje) omdat ze alleen zo gegarandeerd hun levende prooivoedsel te pakken kunnen krijgen.

In het laatste doosje zat geen spin, maar een rups. Ik en glad, zeker acht centimeter lang en met een pokémon-achtig gezichtje. T. was hem tijdens een wandeling tegengekomen, had hem op haar hand gezet en meegenomen. Waarbij het beest voortdurend over haar armen heen en weer kroop, vertelde ze. Thuis zocht ze uit wat het was en wat het zou worden. Een grote, bijzondere nachtvlinder. Maar dat gaat pas in het voorjaar gebeuren. Zo lang wilde ze hem niet in het doosje houden. Gelijk met ons liet ze dus de pokémon-rups uit. Hij mocht in de hortensia.

rups die over het randje van een boodschappenkrat kruipt

Vandaag zit ik op mijn huiskamer-kantoorplek te werken en ineens zie ik uit m’n ooghoek iets op het raam kruipen. Het is een rups. Niet zo’n spectaculair exemplaar als die van T., maar wel een mooie. Het kost weinig moeite om uit te vinden dat dit de rups van een koolwitje is. Op internet lees ik dat je rupsen beter niet met je handen kunt oppakken omdat je ze dan al gauw kapot knijpt. Voorzichtig op een blaadje laten kruipen en niet laten vallen, want een val van 10 centimeter kan al dodelijk zijn…

Het beestje is inmiddels bijna een meter hoog tegen het raam op gekropen. Ik manoeuvreer hem dus zachtjes op een vel papier en leg hem op een stenen muurtje naast de Oost-Indische kers. Die zou hij moeten lusten. Tien minuten blijft ie beduusd zitten. Dan keert ie zich van de groene blaadjes af en klimt met grote vaart tegen een kratje op. Levensgevaarlijk!

Ik kijk een tijdje naar z’n capriolen, zie intussen een broer of neef smakelijk van de Oost-Indische kers eten en dan moet ik nodig weer aan het werk. Het komt vast wel goed met die rups. Of hij wordt opgegeten door een vogel, dat kan ook. Het leven van een rups is vol gevaren.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Nat

De eerste keer vond ik het nogal griezelig. Het gebeurde ’s morgens, op weg naar m’n werk. Ik naderde een rood verkeerslicht, remde af en ze...