zaterdag 12 maart 2022

Zaaibakje met verrassingen

Drie weken geleden vulde ik een bakje met compost en zaaide er radijs en peterselie in. Radijsjes vind ik eigenlijk niet zo lekker, maar ze zijn zo leuk om te kweken. Bovendien kun je van het groene loof een soepje maken dat ik dan weer wél erg lekker vind.


Radijsjes dus en krulpeterselie. Keurig in rijtjes met een prikkertje erbij waar op staat wat wat is. Het zaaibakje past precies achter de verwarming voor het raam op het zuidoosten, waar het genoeg licht en warmte krijgt. Na een week kwamen de stevige kiemblaadjes van de radijs op (zie je wel hoe leuk die zijn) en een paar dagen later haalde ik de plastic kap er af.

Nu is het dus zaak om de boel niet uit te laten drogen. De peterselie doet nog niet heel veel, maar omdat de zaadjes al over de datum waren, verwacht ik daar ook niet zo veel van. Wel komen er hier en daar verschillende miniplantjes op waarvan er een paar misschien tóch peterselie zijn.

Als ik de bak weer eens achter de verwarming vandaan vis om er water over te sprenkelen, blijft ie ergens achter haken en valt een deel van de aarde eruit met plantjes en al. Voorzichtig schep ik alles zo veel mogelijk weer op z’n plaats, maar van de ordelijke indeling is weinig meer over. Nou ja, de radijs herken ik wel en van de andere groene sprietjes zie ik nog wel of het peterselie wordt.

Weer wat later bestudeer ik na een sprenkelsessie al het opkomende spul. Vreemd, tussen de ronde kiemblaadjes van de radijs komt het nieuwe blad, maar dat is niet bij alle plantjes hetzelfde! Sommige krijgen nu een duidelijk afwijkend, puntig en getand blad. Dat is geen radijs, maar wat is het wel? Ik laat er m’n planten-app op los en die beoordeelt een foto ervan als … cannabis.

We bedenken lacherig wat je met twee wietplantjes kunt doen, maar de volgende dag vindt m’n appje dat het aardbeien zijn. Intussen begint een nog onbekende nieuweling verdacht veel op een tomatenplantje te lijken. Mijn bakje zaailingen levert steeds nieuwe verrassingen op. Wie weet wat er nog meer in verborgen blijkt te zitten.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Nat

De eerste keer vond ik het nogal griezelig. Het gebeurde ’s morgens, op weg naar m’n werk. Ik naderde een rood verkeerslicht, remde af en ze...