zaterdag 17 mei 2014

Op een bankje in de zon

Alles wat op mijn lijstje stond, is gehaald in het dorp. Over een half uur kan ik bij de kapper terecht. Ik zou nog even heen en weer naar huis kunnen fietsen, maar een bankje in de zon lijkt me een betere optie.
Op het plein staan er drie naast elkaar. Ik installeer me met een net gekocht tijdschrift, dat ik maar half geïnteresseerd doorblader en laat me maar al te makkelijk afleiden door mijn omgeving.
Een man met een enorme buik in een wild gekleurd overhemd loopt diagonaal het plein over. Ik kijk hem na tot hij een hoek om waggelt.
“Roodkapje”, hoor ik een vrouw zeggen. “Dat ken je toch wel?”
Twee vrouwen en een jongetje staan stil bij mijn buurbankje. Oma en mama, schat ik in. Mama moedigt het jochie aan om mee te zingen:”Zeg rood-kápjewaargaje … “ze laat een invul-stilte vallen waarin oma zegt: “naartoe”. “hé-nen”, zingt mama de zin af; “oh ja, henen”, zegt oma betrapt. “Rafi heeft niet zo’n zin om te zingen hè.”
Het jongetje zwijgt.
“Straks gaan we naar papa”, zegt zijn moeder opgewekt. “En wat heeft papa in de tuin? Een grote…” Ik kijk opzij, benieuwd wat papa voor groots heeft, maar daar zal ik nooit achter komen. Rafi heeft zich omgedraaid en een blaadje van een struik geplukt. Met dat blaadje in z’n hand komt hij regelrecht op me af, kijkt me stralend aan en laat het in mijn openstaande handtas vallen. Daarna kijkt hij een tijdje aandachtig in de tas, tot zijn moeder en oma bestraffend in koor “Rafí” roepen.
Ik lach naar hem en verlegen holt hij terug naar de twee vrouwen, die intussen druk in gesprek zijn. Even later zie ik hem door de nauwe opening tussen het volgende bankje en een prullenbak door kruipen, net uit het zicht van mama en oma.
Triomfantelijk springt hij te voorschijn als ze hem roepen.
“Je bent een boef!” roept oma, en mama zegt “Kom, dan gaan we naar de HEMA.”
Braaf huppelt Rafi voor ze uit, richting HEMA. Zijn kinderstemmetje roept enthousiast iets onverstaanbaars.
Ik kijk op mijn horloge. Oei, bijna elf uur. Gauw naar de kapper!
Wat vliegt de tijd op een bankje in de zon.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten

To test or not to test

Eén streepje. Geen corona dus. Voor de vierde keer deze week gooi ik na een negatieve test een pakketje afval in de prullenbak. Oké, het zij...