zondag 10 november 2019

Rondje langs allerlei water


We stappen op de fiets op deze zonnige herfstdag. Ik dacht toch echt dat we volgens het weerbericht vanaf vandaag regen zouden krijgen. Des te meer genieten we van dit fietstochtje. Eigenlijk valt er niet veel te schrijven over zo’n rondje van veertien kilometer. Het is bijna windstil en we rijden gewoon vanaf thuis over de fietspaadjes langs het water. 

Het is altijd leuk om te kijken naar de tuinen die, net als de onze, aan dat water grenzen. De één zet de boel af met een strakke beschoeiing, de ander laat de natuur z’n tuin in komen. Je ziet verzakte steigertjes, bootjes die zo vol water staan dat ze bijna zinken, treurwilgen die zich over het water buigen, saaie grasveldjes. Zoveel manieren om een tuin aan het water te hebben.

We verlaten de woonwijken en rijden de dijk op. Gezicht in de zon, klein beetje tegenwind, en heel veel mensen die net als wij lekker even buiten fietsen of lopen. Een Vlaamse gaai scheert voor ons langs en verdwijnt in een groepje bomen. Een eind verderop gaan we de dijk weer af. Even lekker met een vaartje naar beneden. Langs deze weg stond altijd een rij hoge bomen, maar vandaag zien we ineens alleen nog maar stronken staan. Aan de stronken zie je goed hoe dik de bomen waren en we vragen ons hardop af waarom ze zijn weggehaald. Jammer. 

Buitenlucht en beweging. Eigenlijk zou je een paar keer per week een eind moeten gaan fietsen of lopen. “Oké, dat gaan we doen,” beloven we onszelf en elkaar. Dit was weer een goed begin. En nu hebben we koffie verdiend. Lekker.  

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Nat

De eerste keer vond ik het nogal griezelig. Het gebeurde ’s morgens, op weg naar m’n werk. Ik naderde een rood verkeerslicht, remde af en ze...