zondag 8 mei 2022

Perfecte dag om te varen

Vanaf ons steigertje stappen H. en ik in de boot. Eerst roeien we het stukje naar het eind van de vaart. Daar kun je verschillende kanten op.
“Zullen we linksom?”
“Ja, we maken een grote ronde.”
Zoals altijd als we varen, ben ik de stuurvrouw. Ik verbeeld me dat ik er beter in ben en dat zegt H. ook altijd. Maar stiekem verdenk ik hem ervan dat ie het ook wel lekker makkelijk vindt. 

Met de roeispaan als roer laat ik de boot naar links gaan, tegen de wind in. Langs de ruigte waarvan al dertig jaar beloofd wordt dat het een recreatieplas zal worden. Er zit een vrouw op een zandheuveltje te lezen.
Ze kijkt op als we langs roeien.
“Mooie plek hè,” zegt H. tegen haar.  
“Ja, heerlijk rustig. Je ziet hier geen mens … behalve jullie dan,” voegt ze er lachend aan toe.

We zijn haar al voorbij. Een bocht verder staan vier ganzenfamilies oplettend over het water uit te kijken. Als achter ze een hond blaft, schieten ze met veel lawaai het water in en zwemmen voor ons langs naar het struikgewas aan de overkant.

De grote ronde gaat onder overhangende wilgen door, over een kleine plas vol waterplanten, tussen rietkragen waar je nu nog overheen kunt kijken, maar die je later in het jaar onzichtbaar maken voor iedereen op de kant. Door een woonwijk waar de ene tuin in een natuurlijke oever overgaat, de andere met een strenge schoeiing het waterleven buitensluit.

Meerkoeten zwemmen met hun pasgeboren roodkoppige kleintjes rond, een futengezin plast in een verborgen hoekje rond en ergens in het riet zie ik een eenzaam, zwart donsbolletje zoeken naar z’n moeder (denk ik). Zou dit jonkie bij de zwarthalsgans horen die een heel stuk verderop met hooggeheven kop rondkijkt? H. lacht me uit als ik me dat hardop afvraag.  

Als we bijna terug zijn en rond Het Ganzeneiland varen, hoor ik mijn telefoon pingen. Ik krijg een kort filmpje binnen van mijn dochter. De camera glijdt langs een groepje lachende jonge vrouwen die op een bootje zitten. Lekker aan het varen door de Amsterdamse grachten. Ik stuur meteen een berichtje terug met een foto van wat wíj aan het doen zijn.
‘Hahaha, leuk!’ komt er terug.
Het is duidelijk een perfecte dag om met een bootje op het water te zijn.

1 opmerking:

  1. Je kunt zo een nieuwe schrijven voor de kameleon reeks! Heerlijk!

    BeantwoordenVerwijderen

Nat

De eerste keer vond ik het nogal griezelig. Het gebeurde ’s morgens, op weg naar m’n werk. Ik naderde een rood verkeerslicht, remde af en ze...