vrijdag 27 november 2015

Zorgverzekering

“Laat deze brief niet aan je ouders lezen!”
Dat staat met grote letters op de envelop die op de mat ligt. De brief is gericht aan mijn zoon J., die in Leiden op kamers woont, maar in de weekenden hier is. Ik bekijk de envelop fronsend. Het is niet mijn gewoonte om de post van mijn volwassen kinderen open te maken. Lijkt me logisch. Maar heeft de afzender van deze brief er iets mee te maken wat onze afspraken zijn over privacy en post? 
Als hij thuis komt, geef ik J. de brief en zeg erbij dat ik het een raar opschrift vind. Hij haalt zijn schouders op, maakt hem open, kijkt er een paar seconden naar en zegt dan “Het is van een zorgverzekeraar die me als klant wil. Zal ik hem meteen bij het oud papier gooien? Of wil je hem lezen uit wraak?”
Ik wil hem wel lezen.
Dit is de eerste zin: “Ouders niet in de buurt? Goed, dan kunnen we beginnen…”
Dan volgt een betoog waarom de aangeschreven student er goed aan doet om zich te verzekeren bij Besured Zorgverzekering. Op de opmerkingen over ouders wordt niet teruggekomen.  In de bijbehorende folder staat zelfs: ‘Kijk snel (of laat je ouders kijken) op de website’.
Waarom ergert deze manier van aanspreken me zo?
Daar moet ik een tijdje over nadenken. Allereerst vind ik het kinderachtig. Zo’n eerste zin past meer bij basisschoolkinderen dan bij studenten. Maar ik denk dat het me vooral tegenstaat dat er een bondje wordt gesuggereerd tégen de ouders. ‘Jij en ik hebben een geheimpje dat je ouders niet mogen weten.’ En dat terwijl het gaat over geld en gezondheid. Zaken waarvan je hoopt dat je kind er open met je over kan praten. Zoiets.
Als ik op ‘Besured’ google, zie ik dat ik niet de enige ben die het een rare manier van reclame maken vind. Op de site ‘klachtenkompas’ schrijft iemand:
‘Mijn zoon van 18 heeft een envelop ontvangen met opdruk "Laat deze brief niet door je ouders lezen". De brief begint met "zijn je ouders uit de buurt? Mooi dan kunnen we beginnen (oid). De inhoud gaat over een zorgverzekering voor studenten. Hiermee wek je wantrouwen tov ouders terwijl vertrouwen juist heel belangrijk is voor jonge volwassenen.’
Ik zie dat de post vandaag pas is geplaatst. Vandaag viel ook die rare brief op de mat. Het zal me dus niet verbazen als er binnenkort meer commentaar te vinden is. Van ouders waarschijnlijk. Die maken zich drukker over dit soort zaken dan de studenten die als schoolkinderen worden benaderd. Zij halen gewoon hun schouders op en mikken zo’n brief in de oud-papierbak.

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Nat

De eerste keer vond ik het nogal griezelig. Het gebeurde ’s morgens, op weg naar m’n werk. Ik naderde een rood verkeerslicht, remde af en ze...