zondag 3 januari 2016

Verhuizing

Ke-doenk. Als we in het gehuurde busje over de verkeersdrempels in onze wijk rijden, voelen we goed hoe hoog die eigenlijk zijn. De opgerolde, nieuwe matras achterin rolt eenzaam heen en weer. Behalve een gereedschapskist en wat zakken met bewaarspullen ligt er verder niets meer in. Gisteren vertrokken we met een busje vol dozen naar Amsterdam, waar onze dochter samen met een vriendin een huisje gevonden heeft aan de Hoofdweg.
 In een leeg huis kwamen we binnen. Behalve de spullen die we zelf meenamen, staat er nu nog zo’n ingepakte verzameling van de vriendin en een aantal nieuw aangeschafte meubels die we voor het grootste deel gisteravond in elkaar hebben gezet.

s’Avonds om half twaalf legden we de lattenbodems in het nieuwe bed van E. en daarna konden we gaan slapen. Wij mochten logeren in de slaapkamer van haar huisgenote, die samen met haar vader een deel van haar huisraad was komen brengen. Ze waren weer vertrokken en zouden morgen met versterking terugkomen.

Na een dag in- en uitladen, sjouwen, bouwen, Ikea door, Gamma door en daarna meubels in elkaar puzzelen en schroeven, sliepen we als een blok. Om halfnegen schrokken we wakker van E., die aanklopte. Er moest nog één kastje in elkaar en dan zouden we proberen om de kamer een beetje vrij te maken voor de volgende lading dozen en andere spullen van vriendin S. Toen ze samen met haar ouders binnenkwam, waren we de keuken aan het schrobben.

Helpen verhuizen vind ik geen straf. Het heeft iets heel knus om met z’n allen druk bezig te zijn en dan midden in de wanorde om een geïmproviseerd tafeltje heen broodjes te eten. Van een dienblad, omdat de borden nog niet teruggevonden zijn. Niet lang na die bouwvakkerslunch vertrekken wij met het bijna lege verhuisbusje.

Thuis zetten we de spullen binnen die we mee terug hebben gebracht en we leveren het busje in bij de verhuurder in Nijmegen. Dan rollen we de nieuwe matras uit en leggen dat op het kale bed in de bijna lege kamer boven. Nu ik nog in de verhuismodus ben, haal ik meteen een stofzuiger door die kamer en zoek beddengoed bij elkaar. Zo kan er straks iemand bivakkeren.
Wie? Nou, E. moet nog een paar dagen in Nijmegen werken en daarom komt ze overmorgen bij ons logeren voor drie dagen.
Gezellig.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Nat

De eerste keer vond ik het nogal griezelig. Het gebeurde ’s morgens, op weg naar m’n werk. Ik naderde een rood verkeerslicht, remde af en ze...