vrijdag 29 juni 2018

Plaatselijk nieuws

Eén ochtend in de week ben ik voorlezer. Niet verkeerd als je de rest van de week draaiboeken in elkaar zet voor andere voorlezers. De afdeling studio’s werkt heel gestructureerd; dat moet wel als er voortdurend een leger lezers verdeeld moet worden over 11 studio’s. Op een elektronisch bord zie ik waar ik ingepland ben en wat ik moet lezen. 135 minuten van “De Limburger”.

Van een hele serie (landelijke en regionale) kranten wordt bij ons elke week een weekselectie gemaakt en ingesproken. Ik stel me voor dat de abonnees hiervan vooral wat oudere slechtziende mensen zijn, die niet zo makkelijk de weg vinden op het internet.

“De Limburger” heb ik de laatste tijd vaker voorgelezen. Zo leer ik van alles over bosbranden in Overloon, een samenscholingsverbod in Venray, het tennistoernooi in Heugem en het toerisme in de regio Maasduinen. En omdat ik het een beetje raar vindt, dat ik meer van de regio Midden-Limburg weet dan van mijn eigen gemeente, gaan tegenwoordig de regionale krantjes die ik krijg, niet meer regelrecht de papierbak in. Ik lees eerst even wat er in de buurt allemaal te doen is.

Het lezen van 135 minuten (netto) krant of tijdschrift, kan net mooi in 4 uur (met een kwartier pauze ertussen). Maar dan moet er niet veel misgaan. Wil de computer bijvoorbeeld even niet meewerken of is er een artikel zoek, zitten er in je leesvoer veel ingewikkelde termen of moet je achter de uitspraak aan van een paar buitenissige namen, dan loop je al gauw uit.

“De Limburger” is geen ingewikkelde klus. Het lukt deze keer zelfs ruim binnen de vier uur. Dat komt goed uit. Heb ik weer net iets meer tijd om het interview voor te bereiden dat ik straks voor ons bedrijfsblad ga afnemen. Da’s weer een heel andere klus. Wie weet schrijf ik daar ook nog wel eens een stukje over …

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Nat

De eerste keer vond ik het nogal griezelig. Het gebeurde ’s morgens, op weg naar m’n werk. Ik naderde een rood verkeerslicht, remde af en ze...