zaterdag 29 februari 2020

Zilveren ringen

Op zaterdagmorgen om kwart voor acht gaat de bel. Haastig gooi ik m’n tandenborstel terug in z’n beker, spuug de laatste mond spoelwater uit en loop de trap af. Ik zou om tien voor acht klaar staan en vijf minuten maken net het verschil op een vroege zaterdagmorgen.
“Doe maar rustig aan,” zegt L. die voor de deur staat. “Ik ben aan de vroege kant.”
Als ik m’n schoenen aan heb, m’n jas aan, tas gepakt en paraplu gevonden, vertrekken we keurig om tien voor acht.
Vandaag hebben we met z’n zessen een afspraak in Reeuwijk. We gaan een workshop zilversmeden doen, oftewel, ieder een zilveren ring maken.

We rijden eerst naar Beneden-Leeuwen, waar vandaan we samen met z’n vieren verder gaan. Zo vroeg op de zaterdagmorgen is het rustig op de weg en we komen ruim op tijd aan. De workshop is in een gewoon rijtjeshuis, waar een ruimte efficiënt is ingericht om met een groep van zo’n vijftien mensen aan de slag te gaan. We krijgen eerst een inleidend praatje dat vooral bedoeld is om al te hoge verwachtingen in te perken en de sfeer erin te brengen. Er zijn allerlei voorbeeldringen, waarvan je er een kunt kiezen om te gaan maken, al of niet met eigen aanpassingen.

Wie een keus heeft gemaakt, krijgt een strookje zilver van een bijpassende breedte en instructies om te beginnen. Ik kies voor een ring met een motiefje dat erin gehamerd moet worden. Het hameren is een fluitje van een cent. Daarna vijl ik geduldig twee hoekjes rond. Om me heen wordt gezaagd, geklopt, gevijld, gekletst en koffie gedronken. We bekijken elkaars vorderingen, moeten af en toe even wachten op verdere instructies en zien langzaam de gladde reepjes zilver veranderen in verschillende ringen.
 

Er zijn machines om braampjes af te slijpen, machines om te polijsten, een klem om van een strookje een ring te buigen en een ultrasoon badje als afwerking na het polijsten. Om een uur of twaalf hebben we alle zes een ring gemaakt. Ze zien er heel goed uit, vinden we zelf.
En om het te vieren gaan we uitgebreid en lekker lunchen in Gouda. De stadswandeling waarmee we eigenlijk hadden willen afsluiten, laten we maar zitten omdat het flink waait en regent. Tegen de tijd dat we gaan afrekenen, is zowaar de zon weer doorgekomen, maar nu willen we liever terugrijden.

Het is de eerste keer dat we met dit gezelschap een dagje Leuk Samen Dingen Doen en het is zeker voor herhaling vatbaar. Gelukkig maar, want er staan dit jaar nóg drie zaterdagen op de agenda. Steeds met een verrassingsuitje. We hebben nú al zin in de volgende keer.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Nat

De eerste keer vond ik het nogal griezelig. Het gebeurde ’s morgens, op weg naar m’n werk. Ik naderde een rood verkeerslicht, remde af en ze...