zondag 14 juni 2020

Box to share

Zaterdag komt mijn dochter E. om alvast mijn verjaardag te vieren. Vaak gaan we bij verjaardagen met z’n vieren uit eten en nu de horeca weer mondjesmaat open is, lijkt me dit de gelegenheid om voor het eerst weer eens naar een restaurant te gaan.

Op donderdag zoek ik een leuke plek uit. Maar helaas, daar is het voor zaterdag al volgeboekt. Dat geldt ook voor de tweede keus en ook bij het derde restaurant dat ik probeer, ben ik te laat. Natuurlijk! Nu alle gelegenheden nog niet half zoveel gasten kwijt kunnen als voorheen en nu juist heel veel mensen wel weer eens een restaurant van binnen willen zien… ik had het kunnen weten.

Het tapas-restaurant dat ik als derde vond, heeft ook een afhaal-optie. Box-to-share noemen ze het en als ik het menu online bekijk, lijkt het me een goed alternatief. Maar als ik het aan mijn kaas hatende zoon laat zien, fronst hij bedenkelijk. Er zijn maar weinig gerechtjes bij waar niet op de een of andere manier kaas in is verwerkt.

Daar bedenken we iets op. Naast de twee kaas-vrije opties van het restaurant wil H. wel zorgen voor een portie kipspiesjes met satésaus en kruidige gefrituurde aardappeltjes. Als we dat samen met de box-to-share bestelling op tafel zetten, is het voor iedereen lekker. 

Zaterdag in de late middag is het zacht zomerweer. We zetten de grote tafel op het terras vol smakelijk uitziende bakjes en doosjes, maken een fles wijn open en gaan uit eten in onze eigen achtertuin. Het is lekker, het is luxe, het is heel betaalbaar en we kunnen zo lang blijven hangen als we zelf willen.
Het enige nadeel is dat we zelf moeten afruimen en afwassen. Om dat bij de volgende gelegenheid niet te hoeven, weet ik nu dat je toch echt eerder moet reserveren.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Nat

De eerste keer vond ik het nogal griezelig. Het gebeurde ’s morgens, op weg naar m’n werk. Ik naderde een rood verkeerslicht, remde af en ze...