zondag 2 januari 2022

Eén januari

De eerste dag van het jaar is altijd zo’n langzame dag waarop alles nog op gang moet komen. Je staat laat op, je hoeft meestal niet zoveel, je eet nog eens een overgebleven oliebol, hangt wat rond. Omdat het zeldzaam mooi weer is besluiten H. en ik om een eind te gaan fietsen. Over de dijk naar Deest en ‘binnendoor’ terug. We zijn niet de enigen die op dit idee kwamen. Vooral op de dijk komen we andere fietsers tegen, maar vooral veel wandelaars.

We hebben bij het aanbreken van het nieuwe jaar geen goede voornemens uitgesproken. Maar het plan om regelmatig te gaan of blijven wandelen en fietsen hangt altijd wel in de lucht. Hoe vaak ga ik niet met enige tegenzin een stuk lopen om onderweg te voelen hoe fijn het eigenlijk is om buiten te zijn. Ik verzin de voornemens van de groepjes wandelaars die we tegenkomen.

‘Dit jaar gaan we vaker iets met het hele gezin ondernemen.’
‘Dit jaar ga ik eindelijk beginnen met hardlopen.’
‘Dit jaar moeten we toch eens dat klompenpad doen, het schijnt een mooie wandeling te zijn.’
Sommige mensen zien er blij uit, anderen alsof ze straf hebben. Dat kan natuurlijk ook te maken hebben met het slaaptekort of de alcohol inname van de afgelopen nacht.

Als we op de terugweg zijn, worden we getrakteerd op een spectaculaire zonsondergang. Badend in een gouden licht bereiken we ons dorp en dan is het ineens een stuk kouder. En zo hoort het natuurlijk ook begin januari. Want dat hele warme weer is eigenlijk gewoon griezelig in de winter.
Maar aan het weer kun je niks doen, dus je kunt er maar beter van genieten. En dat klinkt bijna als een goed voornemen voor 2022. Toch nog eentje.

 

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Nat

De eerste keer vond ik het nogal griezelig. Het gebeurde ’s morgens, op weg naar m’n werk. Ik naderde een rood verkeerslicht, remde af en ze...