zondag 21 juli 2013

Gebroken

Als ik nou maar niet zo'n lieve moeder was geweest, die d'r zoon tegemoet ging fietsen toen zijn ketting er af liep ( hij had al zo'n lange, hete dag in een magazijn gewerkt.)
Als ik hem nou maar niet zo stoer was gaan duwen (wat trouwens heel goed ging)
Als er nou maar geen auto achter ons had gereden die we er langs wilden laten.
Als ik nou maar niet even een stevige, extra duw had gegeven, waardoor mijn stuur meezwiepte en ik zijn fiets raakte.

Dan was er niks aan de hand geweest. Dan gingen we maandag leuk op vakantie.
Maar zo ging het dus wel...en als ik nou maar geen osteoporose had gehad, was het misschien nog wel meegevallen.

Gelukkig waren we vlak bij huis.
Gelukkig was het niet de Dag Van Wijchen, waarop een lint van 40.000 wandelaars het verkeer hier nogal onmogelijk maakt.
Gelukkig had mijn man vakantie en was die binnen vijf minuten bij me om samen op de ambulance te wachten.  En m'n dochter was er ook. 
Gelukkig leven we in de 21e eeuw en kunnen ze een gebroken heup prima repareren. 
Een dag na de operatie hinkel ik alweer achter een rekje. 

4 opmerkingen:

  1. Oh lieve Appelpunt, wat beroerd voor je. Heel veel sterkte met het herstel. Ik bewonder je om je positieve instelling. Groet,
    ACC

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh wat een pech. Heel veel beterschap gewenst met een mega-knuffel van mij

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wilma Op den Kamp21 juli 2013 om 21:14

    Lieve Hilly. Wat ben je een (mooie) pechvogel!! Heel veel sterkte en ik sluit me bij Anne aan: ik bewonder je positieve instelling! Liefs Wilma

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Het levert een mooi verhaal op, maar ik vermoed dat je het liever niet had geschreven. Sterkte! Wilbert

    BeantwoordenVerwijderen

Nat

De eerste keer vond ik het nogal griezelig. Het gebeurde ’s morgens, op weg naar m’n werk. Ik naderde een rood verkeerslicht, remde af en ze...