vrijdag 27 januari 2023

Brrrr

Omdat ik er van overtuigd was dat we vanmiddag bomen zouden planten, heb ik niet m’n allerwarmste fleece aangetrokken. Van vorig jaar weet ik nog hoe warm je het krijgt van zo’n klus. (zie Bomen planten). Maar vandaag hebben we de keus tussen houtsnippers rijden en wieden in de moestuin.

Een pol gras met lange wortels ligt op omgewoelde aarde
De houtsnippers moeten van een grote berg bij het parkeerterrein met kruiwagens naar allerlei paadjes vervoerd en daar verspreid worden. Zwaar werk waar ik eigenlijk niet sterk genoeg voor ben. Samen met D. ga ik wieden. Lange bedden waar het afgelopen jaar o.a. peulen, broccoli, Oost-Indische kers en afrikaantjes in gestaan hebben, zijn nu overwoekerd door onkruid.

Ze moeten vrijgemaakt worden zodat er nieuw zaaigoed in kan. Binnenkort kunnen er al tuinbonen en knoflook de grond in. Kregen we in de zomer de instructie om bij het wieden zo weinig mogelijk de grond om te woelen, die spelregel vervalt vandaag. Zonder schepje of steker krijg je de rozetten van de diep wortelende paardenbloem echt niet uit de grond. En de dikke graspollen ook niet.

We werken flink door, maar echt warm krijg ik het niet. Door mijn tuinhandschoenen heen voelt de aarde ijskoud en bij het hurken en knielen op de koude grond trekt de kou in m’n voeten en benen. In de theepauze, buiten aan de picknicktafel, krijg ik het alleen maar kouder. Ook D. heeft het koud. Ze heeft haar sjaal om haar hoofd geslagen en daar overheen een hoodie. Lekker propperig.

Gezellig is het wel, al kletsend met z’n tweeën. Maar om half vier, als de houtsnipperkruiers klaar zijn met hun paadje en bij ons komen kijken hoe we worstelen met de lange wortels van het taaie gras, vinden we het na een tijdje ook mooi geweest. De laatste emmer onkruid wordt over het hek gekiept en iedereen helpt met het sjouwen en schoonmaken van het tuingereedschap. We kijken nog even naar de schone, zwarte aarde in de bedden die we klaar hebben. Dan lopen we terug naar de picknicktafel.

Er staan twee kratten met boerenkool op: om mee te nemen. Maar dan zal ik eerst helemaal naar m’n fiets moeten lopen om een tasje uit m’n fietstas te halen. En eigenlijk wil ik alleen maar zo snel mogelijk naar huis, om met m’n rug tegen de verwarming een beker warme bouillon te drinken. Dus ik sla de boerenkool over. Over m’n schouder roep ik: ‘fijn weekend allemaal!’ En ik vertrek. Met de wind in m’n rug naar huis. Koud, maar tevreden over een middag werken in de voedselboomgaard.

zaterdag 21 januari 2023

Maakt de salderingsregeling parasieten van ons?

We hebben al een jaar of zeven zonnepanelen op het dak. Fijn gevoel, dat je elektriciteit grotendeels uit een schone bron komt. En ook fijn voor de energierekening natuurlijk. Alleen meldden de media afgelopen week, dat wij zonnepanelenbezitters onze energie laten betalen door mensen die zich geen panelen kunnen veroorloven. O ja? Ik was me van geen kwaad bewust, dacht juist dat we goed bezig waren.foto meterstanden

Wat blijkt: het overschot aan zonne-energie van de zomer, gaat terug naar de leverancier en komt in mindering op de stroom die ik ’s winters gebruik. Het proces van terugvloeien kost de energieleverancier extra geld, dat hij verhaalt op alle gebruikers. Zodoende betalen anderen voor mijn voordeel.

Ik heb deze redenering in m’n hoofd om- en omgedraaid en kwam tot de conclusie dat ik inderdaad dubbel voordeel heb van de zonnepanelen: niet alleen gebruik ik in de zomer m’n eigen zonne-energie; door het teruglopen van de meter ‘verkoop’ ik het teveel terug aan Vattenfall – die het weer bij anderen in rekening brengt.

Toch protesteer ik tegen de beschuldiging dat wij parasiteren op degenen die geen zonnepanelen kunnen betalen! Ten eerste is er niet echt een manier om het anders te regelen als je zonnepanelen op je dak wilt. (Een eigen circuit bouwen zal vast wel kunnen, maar dan moet je er eerst een studie van maken)  Verder betalen we netjes voor het gebruik van het netwerk en als dat dan moeite heeft met het verwerken van teruggegeven stroom, kunnen we daar niks aan doen. En we zijn geen commerciële partij die onderhandelt over een prijs voor onze terug geleverde energie – het is een systeem waarin we niet anders kunnen dan meedobberen.

Intussen heb ik begrepen dat het afschaffen van de salderingsregeling helemaal niet betekent dat we voortaan helemaal niks meer terugkrijgen voor het overschot aan opgeleverde zonne-energie. Je kunt het straks alleen niet meer één op één wegstrepen tegen je verbruik in de winter. Nou, dat lijkt me prima; ik wil helemaal geen voordeel dat ten koste van anderen gaat. De twee keer 190 euro compensatie hebben we netjes weggegeven aan/voor mensen die er meer behoefte aan hebben.

Het enige dat me niet bevalt, is dat we een slimme meter nodig hebben als Vattenfall bij wil houden wat we terugleveren. En ik hou er niet van als onze energieleverancier steeds meer bij ons kan meekijken. Maar ja, er is natuurlijk geen ontkomen aan. Langzamerhand dringt de technologie ons huis binnen. Via m’n telefoon, via m’n laptop, via de nieuwe smartwatch van H. En binnen afzienbare tijd ook door een slimme meter in de meterkast. Of moeten we nu toch eens gaan nadenken over een hutje op de hei?

zondag 15 januari 2023

Elkaar verrassen: een avondje Rufus Wainwright

We kennen elkaar al heel lang, verloren elkaar een tijdje bijna uit het oog, vonden elkaar terug bij een oudejaarsfeest en sindsdien zien we elkaar een of twee keer per jaar. Dan eten we samen en daar maken we dan ook altijd iets speciaals van.

‘Hebben jullie zin om mee te gaan naar een concert van Rufus Wainwright?’ vroegen DJ en A. tijdens zo’n etentje, een kleine twee jaar geleden. Ze vertelden enthousiast over een eerder, soortgelijk concert en het leek ons het proberen waard. Helaas gooide corona roet in het eten.

Gisteravond was eindelijk de herkansing. ‘Breder dan klassiek: Rufus Wainwright en het Amsterdam Sinfonietta. In Arnhem. Wij wisten niet zo goed wat we ervan moesten verwachten. We kenden de artiest voornamelijk van naam en omdat het de zoon is van Kate McCarrigle, waar we jaren geleden wel naar luisterden.
We  googelden een paar liedjes van hem en vonden het oké maar niet geweldig. Maar wie weet hoe het uit zou pakken met een half orkest erbij. 

Om het meteen maar te verklappen: het pakte geweldig uit. Het concept van de concertenreeks ‘Breder dan klassiek’ is het verenigen van pop, rock en klassiek. Dat leverde een speellijst op van héél verschillende nummers, maar wel allemaal gezongen door Wainwright en begeleid door strijkers. Beginnend met de Danse macabre (nou ja, die is dus zonder zang), langs nummers van Prince, Marlene Dietrich, Paul Simon, Rufus zelf en zijn moeder, zijn  tante en z’n vader, maar ook met pure (Italiaanse) operanummers, die hij fantastisch zong.

Je zag en voelde het plezier van de muzikanten over deze samenwerking. En bij het publiek. Een staande ovatie en drie nummers toegift als afronding. En daarna een glaasje wijn in de foyer. Onze vrienden keken ons verwachtingsvol aan: en? Wij keken blij terug: geslaagd avondje! En ter plekke besloten we dat dit een traditie moet worden: (minstens) een keer per jaar nodigen we elkaar uit voor een verrassend concert. Gaan we doen!

zaterdag 7 januari 2023

 Apple watch

arm met apple-watch waarop een rode ring, daar binnen een gele ring en daar weer binnen een (gedeeltelijk gevulde) blauwe ring
Piep-piep.
H. staat op van de  bank, waar hij een boek ligt te lezen. Volgens zijn apple-watch is het tijd om een minuut te staan. Het horloge houdt bij hoeveel hij beweegt, traint en staat. Voor elke activiteit is in het schermpje een gekleurde ring te zien die zich tijdens de dag steeds meer vult. Als van een kleur de ring helemaal vol is, komt er als beloning een soort vuurwerk-explosie in beeld.

Vaak zie ik H. aan het eind van de dag tevreden naar z’n horloge kijken. ‘Ha, alle doelen gehaald!’ Soms loopt ie nog even fanatiek heen en weer om het laatste rondje vol te maken. Maar als ’s avonds om een uur of elf een piepje zegt dat het bedtijd is, negeert ie dat. Dan gaat ie rustig nog een uurtje de krant lezen. Gelukkig, hij wordt niet helemaal door google geregeerd.

De apple-watch is een impuls-aankoop op afstand. Een paar weken geleden was dochter E. in New York. De dag voordat ze terug zou komen, belde ze H. op met de mededeling dat ze in de apple shop stond, waar een soort black Friday sale aan de gang was. Of ie nog iets wilde hebben. Zelf had ze net een nieuwe watch gekocht. ‘Ik wil er ook wel één,’ zei H prompt. En zo geschiedde.

En waar ik al jaren regelmatig ’s morgens vraag of hij meedoet met een workout (zie: personal coach) en het antwoord vrijwel altijd ‘nee’ is, wordt er nu ineens fanatiek gewandeld, op de trap heen en weer gerend, gefietst en elk uur gestaan. Ik heb er gemengde gevoelens over. Aan de ene kant is het fijn dat H. gezond bezig is, maar ik hou niet zo van zo’n device dat allerlei informatie over je opslaat.

Piep-piep, hoor ik vanaf de bank. H. staat op en komt vragen of ik zin heb in een spelletje. Ja hoor, gezellig. Even m’n blogpost plaatsen en dan kom ik. Kan hij intussen nog even een minuut staan om z’n blauwe rondje helemaal rond te maken.  

dinsdag 3 januari 2023

Vattenfall weet niet zo goed wat hoog en wat laag is

foto van een old-school (niet-slimme) gasmeter

In een mailtje vraagt Vattenfall of ik op 31 december of een paar dagen eerder of later de meterstanden wil doorgeven. Dan kunnen ze het prijsplafond berekenen. Het doorgeven kan tot 15 januari. ‘Zo zorgen we er samen voor dat uw verbruiken tegen het juiste tarief afgerekend worden’. Fijn. 

Ik ben niet zo bang dat we boven dat prijsplafond uitkomen; ons energieverbruik is niet zo hoog. Maar ik wil best die meterstanden doorgeven. Op drie januari denk ik eraan en ga er even voor zitten. Inloggen bij Vattenfall, op zoek naar de plek waar je ook al weer de standen kunt invullen … 

Er zijn drie keuzes mogelijk:
1. Hebt u een nieuw contract bij Vattenfall? Vul hier de meterstand in.
2. Bent u verhuisd? Vul hier de meterstand in.
3. Wij hebben uw meterstand nog niet nodig. 

Eh? Ik zoek het mailtje op met het verzoek. Daar staat een link in die me naar de website brengt en jawel, daar kan ik dan wél de cijfertjes invullen. Ik doe het zorgvuldig. Het getal dat ik voor het stroomverbruik invul, wordt meteen geel en er komt een waarschuwend kader in beeld. ‘Weet u zeker dat dit getal klopt?’
Ja, ik weet het zeker.
Dan krijg ik de mogelijkheid om in te vullen waarom ons verbruik zo ongewoon HOOG is. Ik vul in dat het helemaal niet hoog is, maar juist extreem laag, en dat komt omdat we zonnepanelen hebben. 

Het getal op onze meter is de hele zonnige zomer alleen maar omlaag gegaan en ook nu we meer verbruiken dan opwekken, is het nog steeds lager dan bij de laatste meting. Misschien dat het systeem daarvan zo in de war raakt dat het laag met hoog verwart? Stom, we zullen toch echt niet de enigen zijn bij wie het zo werkt. 

Maar goed, ik heb als een brave burger onze meterstanden doorgegeven. Ik ben benieuwd onder deze omstandigheden van het prijsplafond een prijsvloer maakt. We gaan het meemaken.

vrijdag 30 december 2022

 Het betere bedelwerk

De buurman is naar z’n vriendin in Roemenië. Daar zit ie regelmatig een tijdje en we weten het altijd meteen, want dan komt Salomon ons opzoeken.

Wij zijn het tweede-keus adres van de kat. Maar hij heeft ons intussen wel zo ver dat we kleine zakjes kattenvoer in huis halen. Deze week zit ie elke morgen voor de achterdeur. Zodra er een teken van leven in huis is, gaat ie rechtop staan zodat ie door het glas naar binnen kan kijken. ‘Mauw,’ mimet hij, we horen het binnen niet, maar zien het wel. Als hij binnengelaten is, loopt ie vol verwachting naar de keuken voor z’n ontbijt.

Bij de buurman krijgt Salomon vol pension met een eigen bakje vol katten-eten. En dat terwijl hij eigenlijk aan de overkant thuishoort (lees: Salomon). Hier komt ie vaak een beetje extra schooien voor de lol. Geven we hem dan een serieuze hoeveelheid eten dan laat ie het meeste staan. Maar nu heeft ie duidelijk echt honger.

kat zit aan tafel achter een bakje fruit, pootjes netjes naast elkaar voor zich op de tafel
 
Als z’n bakje leeg is, komt hij kijken of er op tafel nog iets lekkers voor hem bij is. Hij springt op een kruk en blijft daar keurig zitten. Op de tafel komt ie nooit, maar na een tijdje zet ie wel voorzichtig twee pootjes op de rand. Het ziet er grappig uit, alsof hij straks met mes en vork zal gaan eten.

Als ik een foto van hem heb gemaakt, springt ie van de kruk en krult zich op in een stoel. Daar blijft ie als een grijs, harig kussentje liggen. Net zo lang tot er iemand in de keuken in de weer gaat en Salomon vermoedt, dat het weer etenstijd is.



woensdag 28 december 2022

Niet ziek

clip art tekening van niezend poppetje

Uche uche uchch… snuf.
Arme H. Hij is echt hartstikke verkouden. Overdag was het al flink hoesten, maar ’s avonds in bed is het nog erger. Met twee paracetamollen hoopt ie toch een beetje te kunnen slapen, maar het helpt weinig. En hij is niet de enige die ervan wakker ligt.
Steeds als ik bijna in slaap val, word ik wakker van het gehoest, gesnuif, gedraai en gesnotter naast me. Na een tijd besluit ik hem voor de rest van de nacht te verlaten. Gelukkig hebben we op zolder een kant en klaar bed staan, waar dochter E. met kerst een nachtje in heeft gelogeerd. Ik hoef er alleen maar in te kruipen.

Het is vakantie en ik slaap lekker door tot ik wakker wordt. Ik begin de dag goed met een half uurtje binnen sporten en dan kijk ik voorzichtig om een hoekje bij H. Hij ligt nog te slapen. Zachtjes pak ik m’n spullen, ga douchen en aankleden en dan naar beneden om een ontbijtje klaar te zetten met veel fruit.

Een uurtje later hebben we samen ontbeten en H. gaat met z’n iPad op de bank liggen.
‘Hoe voel je je nu?’ vraag  ik. ‘Ben je echt ziek?’
‘Ik ben niet ziek,’ zegt H. ‘Maar ik heb wel hoofdpijn en ik voel me nogal beroerd.’
‘Maar dan ben je toch ziek.’
‘Nee,’ zegt H. ‘Want ik heb geen koorts.’
‘Je hoeft toch geen koorts te hebben om ziek te zijn.’
‘Jawel, anders ben je niet ziek.’

En dat vind ik nou wonderlijk; dat je het fundamenteel oneens kunt zijn over zo’n gewoon, algemeen gebruikt woordje. Ik ben eigenlijk benieuwd hoe anderen daar over denken. Ben je pas ziek als je koorts hebt? En is dat dan echt pas bij 38 graden? Of hangt dat er vanaf wat je normale niet-ziek temperatuur is (geen idee trouwens, ik meet nooit m’n temperatuur als er niks aan de hand is).

Nu hangt H. de hele dag een beetje niet-ziek op de bank. Ik laat hem lekker hangen en denk er het mijne van ('wel ziek' dus). Misschien ga ik vannacht nóg een nachtje uit logeren. Want of je het nou ziek noemt of niet, het maakt wel een hoop lawaai als je er naast ligt.

Brrrr

Omdat ik er van overtuigd was dat we vanmiddag bomen zouden planten, heb ik niet m’n allerwarmste fleece aangetrokken. Van vorig jaar weet i...