Toen ie net af was, kon ik het niet over m’n hart verkrijgen om hem buiten te zetten. Het was nat, koud, herfst, winter. Maar nu we de klok weer verzet hebben naar ‘zomertijd’ wordt het tijd. Mijn zelfgetimmerde boekenkastje gaat naar buiten.
Bij het tuincentrum hebben we twee hardhouten palen gekocht. Een week geleden had H. een mechanische grondboor gehuurd voor een landschapsklus en voordat die terug moest, konden we er mooi twee gaten mee boren in de boomspiegel voor ons huis. Nu gaan de palen aan de kast en in de grond.
We dachten het kastje even snel neer te zetten, maar de klus valt nogal tegen. Als we de beide palen in de gaten laten glijden, blijven ze ver boven de bedoelde diepte steken. Zijn de gaten weer dicht geslibt door de regen? Waren ze toch niet zo diep als we dachten? We zullen er nooit achter komen.
Met veel moeite hijsen we kast en palen weer omhoog. Met een handboor maakt H. de gaten weer dieper. Ik heb gemarkeerd hoe diep ze moeten en twijfel of dat gaat lukken. H. vindt dat tien centimeter minder ook best kan en we maken er ruzie over op straat voor ons huis.
Onze schuin-tegenover-buurman-links komt aanrijden, stapt uit z’n auto en vraagt of we naar olie aan het boren zijn. Dan ziet hij het kastje op z’n rug liggen en zegt vrolijk dat ie nog héél veel boeken heeft die hij wel kwijt wil. Hij verdwijnt naar binnen.
Onze schuin-tegenover-buurman-rechts komt zijn schuurdeur uit, kijkt even naar ons geworstel en komt dan met een handheiblok oftewel palenrammer. Daar hebben we wat aan. Met zijn hulp lukt het om het kastje op de goede hoogte netjes neer te zetten. Ook hij merkt op dat ie wel een stapel boeken heeft liggen om in het kastje te stoppen.
Voordat ik me zorgen ga maken over een te grote toevloed aan boeken, hebben we nog een ander probleempje op te lossen. De deur, die toen het kastje nog gewoon op de grond stond perfect in orde was, wil niet meer dicht. Er moet een stukje afgeschaafd worden.
Uiteindelijk staat ie. Op de goede plek, op de goede hoogte en met een goed werkende deur. We zijn er een stuk langer mee bezig geweest dan gedacht. Ik zet er wat boeken in die ik voor dat doel al een tijdje klaar heb liggen. En nu ben ik heel benieuwd wat er gaat gebeuren. Wordt ie volgestouwd? Leeggehaald? Gebeurt er gewoon heel weinig? De tijd zal het leren.
zondag 29 maart 2026
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Boekenkastje
Toen ie net af was, kon ik het niet over m’n hart verkrijgen om hem buiten te zetten. Het was nat, koud, herfst, winter. Maar nu we de klok ...
-
Er ligt een klein, hemelsblauw eitje in de tuin. Helemaal gaaf ligt het op een onbegroeid stukje grond. Mijn eerste opwelling is, het op e...
-
Het is ongeveer 10 kilometer fietsen naar Sanguin en voor alle zekerheid doe ik een regenjas aan. Als ik er bijna ben, begint het zachtjes...
-
Vanaf zondag logeert mijn dochter E. hier en vertroetelen we haar, want ze loopt de Vierdaagse: vier keer veertig kilometer. Vanaf haar ti...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten