Een tang op een varken

Gisteren zag ik al een eerste nieuwe bewoner van ons insectenhotel rondvliegen. Nou ja, het is nog niet zeker dat deze metselbij echt wil boeken, want ze vloog kritisch van de ene gang naar de andere, verdween toen weer even uit zicht, kwam terug, maar bleef aarzelen. Maar in elk geval begint er dus nu al voorzichtig leven te komen.

Intussen hebben H. en ik wat meer verstand gekregen insecten en waar je ze wel of niet mee helpt. Sinds we ons in het Vrijwillig Landschapsbeheer hebben gestort, realiseren we ons meer dan ooit dat het niet zo best is met de biodiversiteit in Nederland en dat een insectenhotel meer is dan alleen zo’n decoratief ding dat je bij de Gamma koopt om lukraak ergens neer te zetten. 

Behalve dat je een zonnige, windvrije plek op het zuiden moet kiezen, waar het niet teveel inregent, is het natuurlijk ook wel fijn als er dichtbij het hotel iets te halen valt voor de bewoners. Bloemen dus, en liefst inheemse soorten. 

Als je daar eenmaal op gewezen wordt, is dat volkomen logisch. Maar niet iedereen denkt er goed over na waar ie z’n ‘bijdrage aan de biodiversiteit’ neerzet. Vandaag reden we over de snelweg langs een groot veld met zonnepanelen. In de verste verte geen bloem, struik of boom te bekennen. En ergens midden voor dat hele kale zonneveld, niet ver van de snelweg, stond op een paal een prachtig insectenhotel. 

Het zag er groot, duur en goedbedoeld uit. Maar helaas heeft het net zo weinig zin als een kinderspeelplaats op een industrieterrein. 
Of een tang op een varken. 
Jammer.