Dus fietsen we zondagmorgen om kwart over negen door een nog rustige stad richting museumplein. De fatbikers zijn gelukkig nog niet wakker en zelfs voor het Van Gogh Museum staat nog geen lange rij.
Behalve de vaste collectie, heeft het museum een tijdelijke tentoonstelling over James Whistler: “Dandy en dwarsdenker”. Whistler was niet geïnteresseerd in de werkelijkheid. Het ging hem alleen maar om de schoonheid van wat hij in zijn schilderijen vastlegde. Art for arts sake; kunst staat los van het onderwerp en de echte wereld.
“Ironisch,” merkt H. op, “dat de tentoonstelling dan begint met een uitgebreide film over zijn leven.”
Om te benadrukken dat de onderwerpen van zijn werken er niet toe doen, krijgen ze abstracte, aan muziek ontleende namen. “Symphony in white”, “Harmony in Red”, “Arrangement in Grey and Black”, het zijn de titels van portretten van zijn vriendin, zijn vrouw, zijn moeder. Vrij beledigend, lijkt me. Naar het leven geschilderde vrouwen, maar gereduceerd tot een kleurennaam.
Hoewel Whistler me steeds meer voorkomt als een arrogante, onsympathieke man, vind ik sommige van zijn schilderijen erg mooi. Dat is alvast mooi meegenomen in dit museum waar ik eigenlijk niet naar toe wilde.
De vaste collectie bestaat natuurlijk voornamelijk uit werk van Vincent van Gogh. Ik weet de welbekende verhalen over zijn leven. Weinig succes, weinig geld, correspondentie met broer Theo die hem onderhoud, de gekte, het oor. Toch is het interessant om zijn levensverhaal aan de hand van de schilderijen te volgen. Zijn zoektocht naar kleur, van de grauwe aardappeleters tot zijn kleurige slaapkamertje.
Als het maar niet zo druk was! In elke zaal is het schuifelen en wachten tot er zeven anderen klaar zijn met het kijken van een schilderij en het lezen van de informatie. Op zo’n manier een museum door wachten vind ik zo vervelend dat ik nooit naar de superpopulaire knaller-tentoonstellingen wil. Daarom sla ik Yayoi Kusama in het Stedelijk Museum over, al zou ik haar werk best willen zien.
H. is blij. Hij had al bij drie eerdere Amsterdam-weekenden voorgesteld om naar het Van Gogh te gaan en nu heeft ie het er gewoon doorgedrukt. Ik heb geen spijt dat ik ben meegegaan. Er was toch wel veel dat ik nog niet wist over de beroemde schilder. En de tentoonstelling over Whistler was interessant. Maar voor ons volgende weekend Amsterdam zorg ik dat ik H. voor ben en dan doe ík gewoon een guerilla-reservering.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten