Señor Hernandez in de In de Betouwstraat is zo’n winkel waar H. uren kan doorbrengen en waar ik zelf ook graag kom, al ben ik altijd eerder uitgekeken dan hij. Achter de toonbank staat een woest bebaarde, zeer vriendelijke liefhebber van strips en graphic novels. Om elke vinger draagt hij een grote ring. Ik moet er altijd naar kijken als hij de aankopen inpakt met die beringde handen.
In dit soort niche-winkels staan mensen die alles weten over wat ze verkopen. Ik hou daarvan. Er zijn geen andere klanten in de winkel als we onze fietsen op de stoep parkeren. We zetten netjes onze mondkapjes op en lopen naar binnen. H. wil de nieuwe graphic novel van Aimee de Jongh: Dagen van zand. Een dik boekwerk met sfeervolle tekeningen, gebaseerd op de historische ‘Dust Bowl' in het Amerika van de 30er jaren.
Het boek is pas uit, heeft veel publiciteit gehad, en er staat een flinke stapel exemplaren pal naast de kassa. Mr. Baard is enthousiast. De Rotterdamse Aimee de Jongh is pas 32, maar heeft al een stevig oeuvre bij elkaar getekend en geschreven. Het begon met stripjes in de krant die tot albums gebundeld werden. Tegenwoordig maakt ze de lijvige beeldverhalen die ‘graphic novel’ heten en die serieuze recensies krijgen in de media.
We vragen hoe de stripwinkel de coronatijd doorstaan heeft. Dat blijkt al met al mee te vallen. Natuurlijk was de lockdown een moeilijke tijd, maar doordat de winkel al jarenlang een goedlopende webshop had, bleef de schade toch beperkt. Een trouwe klantenkring bleef strips kopen en nu gaat het eigenlijk heel goed. Gelukkig.
Het is zo mooi als iemand enthousiast is over wat hij/zij verkoopt en er veel van weet. Vaak weet het winkelpersoneel alleen maar wat er op de kaartjes of verpakkingen staat van de producten.
Een volgende bestemming waar we heen fietsen is Kaashandel De Wit. Net zo gespecialiseerd, maar dan in heel andere zaken. Fijn dat er nog steeds van zulke winkels bestaan
Posts tonen met het label strips. Alle posts tonen
Posts tonen met het label strips. Alle posts tonen
zaterdag 5 juni 2021
zondag 9 augustus 2009
Art nouveau en strips in Brussel

Het is best een goed idee om in de zomer een stedentrip in Belgie te maken. De grote hotels waar door het jaar heen gasten komen voor congressen en werkbezoeken staan in augustus leeg. Met bodemprijzen proberen ze nog wat mensen binnen te halen.
En zo zitten we in Brussel voor nog geen 40 euro p.p.p.d. op een luxe kamer met kingsize bed, bad, douche, toilet, koffie en thee, een ijskoeler (waarin je naar believen ijsklontjes kunt tappen) en een ontbijtbuffet met alles wat je maar kunt verzinnen.
O ja, en parkeren (18 euro p.d.) is inbegrepen.
Dit deel van Brussel is Franstalig en samen met het weer, 30 graden, geeft dat een mediterraan gevoel. We lopen langs Europarlements-gebouwen en enorme kantorencomplexen waarin geen leven te bespeuren is; zomerreces. Hier zijn de restaurants gesloten.
We dwalen eindeloos door verschillende wijken. Op zoek naar de beeldschone art nouveau huizen van architect Victor Horta.
We proberen her en der in de stad de stripmuren te vinden; bekende striptekenaars hebben daarop meer dan levensgrote tekeningen gemaakt. Strips spelen een belangrijke rol in Brussel. Er zijn vele stripwinkels en er is het Belgische Centrum van het Beeldverhaal. Dit stripmuseum is gevestigd in een prachtig art-nouveau gebouw en het is verrasend leuk en informatief. Ook als je niet zo dol op de Smurfen of Suske en Wiske bent, is het leuk.
's Avonds slenteren we heen en weer over de Beenhouwerstraat, die volgepropt staat met tafeltjes en stoelen en waar om de tien meter iemand je probeert over te halen hier te komen eten. We kiezen een plekje en bij het dagmenu kijken we naar de voorbij lopende mensen. Soms hele groepen achter een gids met een vlaggetje. Achter mijn rug wordt in het Engels, Spaans, Italiaans en iets Scandinavisch uitleg gegeven over de oudste overdekte winkelstraat van Brussel, die net op dit hoekje begint.
Ik geniet van het eten, de zoele avond en het geroezemoes om me heen.
Terug in het hotel drinken we ter ere van onze ijskoeler een goedkope maar lekkere prosecco. De airco zoemt en de ijsklontjes knisperen.
Morgen nog één keer zo'n superdeluxe ontbijtje - en dan rijden we weer naar huis.
En zo zitten we in Brussel voor nog geen 40 euro p.p.p.d. op een luxe kamer met kingsize bed, bad, douche, toilet, koffie en thee, een ijskoeler (waarin je naar believen ijsklontjes kunt tappen) en een ontbijtbuffet met alles wat je maar kunt verzinnen.
O ja, en parkeren (18 euro p.d.) is inbegrepen.
Dit deel van Brussel is Franstalig en samen met het weer, 30 graden, geeft dat een mediterraan gevoel. We lopen langs Europarlements-gebouwen en enorme kantorencomplexen waarin geen leven te bespeuren is; zomerreces. Hier zijn de restaurants gesloten.
We dwalen eindeloos door verschillende wijken. Op zoek naar de beeldschone art nouveau huizen van architect Victor Horta.
We proberen her en der in de stad de stripmuren te vinden; bekende striptekenaars hebben daarop meer dan levensgrote tekeningen gemaakt. Strips spelen een belangrijke rol in Brussel. Er zijn vele stripwinkels en er is het Belgische Centrum van het Beeldverhaal. Dit stripmuseum is gevestigd in een prachtig art-nouveau gebouw en het is verrasend leuk en informatief. Ook als je niet zo dol op de Smurfen of Suske en Wiske bent, is het leuk.
's Avonds slenteren we heen en weer over de Beenhouwerstraat, die volgepropt staat met tafeltjes en stoelen en waar om de tien meter iemand je probeert over te halen hier te komen eten. We kiezen een plekje en bij het dagmenu kijken we naar de voorbij lopende mensen. Soms hele groepen achter een gids met een vlaggetje. Achter mijn rug wordt in het Engels, Spaans, Italiaans en iets Scandinavisch uitleg gegeven over de oudste overdekte winkelstraat van Brussel, die net op dit hoekje begint.
Ik geniet van het eten, de zoele avond en het geroezemoes om me heen.
Terug in het hotel drinken we ter ere van onze ijskoeler een goedkope maar lekkere prosecco. De airco zoemt en de ijsklontjes knisperen.
Morgen nog één keer zo'n superdeluxe ontbijtje - en dan rijden we weer naar huis.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Wonderlijk dat iets tegelijk sappig én droog kan zijn
Zondagmorgen. We zijn laat opgestaan, maar omdat de tijd vannacht een uur terug is geschoven, zitten we toch nog voor tien uur aan het ontbi...
-
Er ligt een klein, hemelsblauw eitje in de tuin. Helemaal gaaf ligt het op een onbegroeid stukje grond. Mijn eerste opwelling is, het op e...
-
Het is ongeveer 10 kilometer fietsen naar Sanguin en voor alle zekerheid doe ik een regenjas aan. Als ik er bijna ben, begint het zachtjes...
-
Mijn zoon krijgt zijn bul. We schrikken een beetje van de datum want het is kort dag en voor ons allebei een onhandige dag om vrij te nem...
