zondag 8 juli 2012
Culturen
Het weerbericht voor de komende week in Berlijn is niet helemaal fantastisch, maar warme truien hoeven er niet in de koffer. Het blijft boven de twintig graden, met de meeste dagen veel kans op regen. We zullen zien.
Gisteren was m’n dagje Amsterdam onverwacht zomers. Met mijn dochter en een vriendin liep ik door de stad en het was flink zoeken om een leeg plekje op een terrasje te vinden. Blijmoedig betaalden we de toeristenprijs voor onze cola en ijsthee. De meiden hadden het over de vele nationaliteiten in Amsterdam en ik bedacht dat ik op de radio een interview had gehoord met een vrouw die een tapijt heeft gemaakt waar al die nationaliteiten in verwerkt zijn. Met haar onafscheidelijke i-phone had E. snel gevonden wat ik bedoelde:
'Mijn Stad: een feest van verscheidenheid' heet het tapijt Het is gemaakt door Barbara Broekman en het ligt in de Schuttersgalerij van het Amsterdam Museum. We konden het bekijken zonder echt het museum in te hoeven. 179 vierkante vakken laten kenmerken zien van iedere cultuur die Amsterdam rijk is. Leuk om te kijken bij welk land elk vak hoort. Zo kreeg ons vrijblijvende dagje slenteren door de stad een cultureel randje.
Dat was gisteren. Nu pak ik m’n koffer om samen met H. naar Berlijn te gaan. De hele dag zijn we bezig geweest met achterstallig opruim-, schoonmaak- en regelwerk. Zo druk, dat mijn blogpost er dit weekend bij in dreigt te schieten. Maar je houdt een weblog bij of je doet het niet. Vandaag blijft het bij een tapijt over 179 culturen. Binnenkort Berlijn.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Can Erik
Mijn vriendin N. houdt van zuur. Ze heeft liever een citroen dan zoete kersen en voor een salade kan de dressing haar niet zuur genoeg zijn....
-
Er ligt een klein, hemelsblauw eitje in de tuin. Helemaal gaaf ligt het op een onbegroeid stukje grond. Mijn eerste opwelling is, het op e...
-
Het is ongeveer 10 kilometer fietsen naar Sanguin en voor alle zekerheid doe ik een regenjas aan. Als ik er bijna ben, begint het zachtjes...
-
Regelmatig kijken we naar Arjen Lubach. Meestal kan ik met instemming, of zelfs met leedvermaak, gniffelen als hij een of ander fout of lach...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten